Η οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Cristosal κατήγγειλε ότι ο πρόεδρος του Σαλβαδόρ, Ναγίμπ Μπουκέλε, έχει φυλακίσει δεκάδες «πολιτικούς κρατούμενους» που απλώς άσκησαν κριτική στην κυβέρνησή του. Η καταγγελία έγινε γνωστή την Πέμπτη σε συνέντευξη Τύπου στην πρωτεύουσα της Γουατεμάλας.
«Για πρώτη φορά από την υπογραφή συμφωνιών ειρήνης (1992), μετά την ένοπλη σύρραξη, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι στο Σαλβαδόρ», δήλωσε ο Ρενέ Βαλιέντε, διευθυντής ερευνών της Cristosal.
Ο ίδιος περιέγραψε ένα κλίμα φόβου στη χώρα, λέγοντας πως «ο κόσμος φοβάται να υψώσει τη φωνή, να υπερασπιστεί τους άλλους».
Σύμφωνα με την έκθεση της οργάνωσης, ανάμεσα στους 86 κρατούμενους που χαρακτηρίζονται πολιτικοί είναι η δικηγόρος Ρουθ Λόπες, επικεφαλής του τμήματος της Cristosal κατά της διαφθοράς. Η σύλληψή της οδήγησε την οργάνωση να εγκαταλείψει το Σαλβαδόρ τον Ιούλιο του 2025.
Καταγγελίες για αυταρχισμό και πολιτικές διώξεις
Ο διευθυντής της Cristosal, Νόα Μπούλοκ, προειδοποίησε για «επιστροφή σε παλιότερες μορφές κρατικής βίας», συγκρίνοντας τις πρακτικές αυτές με εκείνες αυταρχικών καθεστώτων που χρησιμοποιούν την καταστολή για τη συγκέντρωση εξουσίας και τη διατήρηση προνομίων.
Από τον Μάρτιο του 2022, στο Σαλβαδόρ ισχύει κατάσταση έκτακτης ανάγκης με την έγκριση του κοινοβουλίου, όπου κυριαρχεί η προεδρική παράταξη. Το μέτρο ανανεώνεται συνεχώς, ενώ η εγκληματικότητα έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καθώς οι αρχές έχουν συλλάβει πάνω από 91.000 υπόπτους για συμμετοχή σε συμμορίες.
Η Cristosal υποστηρίζει ότι ο διωγμός λειτουργεί ως «μηχανισμός αυταρχικού ελέγχου» και πως επτά «πολιτικοί κρατούμενοι» έχουν ήδη καταδικαστεί. Η οργάνωση καταγγέλλει επίσης απειλές, παρακολουθήσεις, δημόσια σπίλωση και «τη συστηματική χρήση της προσωρινής κράτησης ως μορφής κολασμού».
Η ΜΚΟ συγκρίνει την κατάσταση στη χώρα με εκείνη της Νικαράγουας και της Βενεζουέλας, όπου εκατοντάδες αντιφρονούντες έχουν φυλακιστεί για πολιτικούς λόγους. Οι περισσότεροι κρατούμενοι, σύμφωνα με την Cristosal, είναι υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοσιογράφοι, λειτουργοί της δικαιοσύνης, συνδικαλιστές και ακτιβιστές του περιβάλλοντος.
Ο Νόα Μπούλοκ χαρακτήρισε «το περίφημο μοντέλο του Μπουκέλε» ως «καθεστώς όπως τόσα άλλα, δικτατορία που σκοτώνει, βασανίζει, κλέβει κι επιδίδεται σε διωγμούς».