Ρεκόρ ατόμων σε κίνδυνο φτώχειας στη Γερμανία λόγω γήρανσης πληθυσμού

Σε ιστορικά υψηλό επίπεδο βρίσκεται ο αριθμός των ατόμων που κινδυνεύουν από φτώχεια στη Γερμανία, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Ένωσης Πρόνοιας Ισότητας, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα. Η έκθεση αναδεικνύει το αυξανόμενο κοινωνικό χάσμα μεταξύ πληθυσμιακών ομάδων και γεωγραφικών περιοχών, καταγράφοντας ανησυχητικές τάσεις για το 2025.

Όπως αναφέρεται, 13,3 εκατομμύρια άνθρωποι στη Γερμανία ζουν σε συνθήκες φτώχειας, εάν ληφθεί υπόψη αποκλειστικά το ύψος του εισοδήματος. Το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκε από το 2024 στο 2025 κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες, φθάνοντας το 16,1%, με την Ένωση να κάνει λόγο για «θλιβερό ρεκόρ».

Οι ερευνητές ορίζουν ως άτομα σε κίνδυνο φτώχειας εκείνα που διαθέτουν λιγότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος. Για άγαμους, το όριο αυτό αντιστοιχεί σε 1.446 ευρώ καθαρά τον μήνα, ενώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο παιδιά κάτω των 14 ετών ανέρχεται σε 3.036 ευρώ.

Σημαντικές είναι οι διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις γερμανικές περιφέρειες. Η Βαυαρία και η Βάδη-Βυρτεμβέργη εμφανίζουν τα χαμηλότερα επίπεδα φτώχειας, με 12,6% και 13,2% αντίστοιχα. Αντίθετα, τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Βρέμη (27,5%), στη Σαξονία-'Ανχαλτ (21,3%), στο Αμβούργο (18,9%) και στο Βερολίνο (18,7%).

Δημογραφική πρόκληση και κοινωνικές ανισότητες

Η Ένωση Πρόνοιας Ισότητας προειδοποιεί ότι το δημογραφικό πρόβλημα και η γήρανση του πληθυσμού ενδέχεται να εξελιχθούν σε «παγίδα φτώχειας», καθώς η κατάσταση για τους ηλικιωμένους χαρακτηρίζεται «τεταμένη». Ήδη, σχεδόν ένας στους πέντε πολίτες άνω των 65 ετών πλήττεται ή κινδυνεύει από φτώχεια.

Ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες είναι τα άτομα που ζουν μόνα (30,3%), οι μονογονεϊκές οικογένειες (28,9%) και όσοι έχουν χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης (29,1%). Επιπλέον, τέσσερις στους πέντε φτωχούς δεν εργάζονται, ενώ το 70% των πληττόμενων είναι Γερμανοί πολίτες.

Τέλος, για το 2025, το 6,9% του πληθυσμού δηλώνει πως δεν διαθέτει επαρκή εισοδήματα για την κάλυψη βασικών αναγκών διαβίωσης, με το κόστος της θέρμανσης να αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα πίεσης στα νοικοκυριά.