Η Τάτι Αλμέιδα, εμβληματική μορφή των αγώνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αργεντινή και επικεφαλής του συλλόγου Madres de Plaza de Mayo, έφυγε από τη ζωή την Κυριακή σε ηλικία 95 ετών, όπως ανακοίνωσε η οργάνωσή της.
«Με βαθιά λύπη πρέπει να αναφερθούμε σε αυτή τη θλιβερή είδηση: η αγαπημένη μας Τάτι Αλμέιδα, η πρόεδρος των Μητέρων της Πλατείας του Μαΐου (...) μας άφησε», αναφέρει η ανακοίνωση της οργάνωσης, που γεννήθηκε μέσα από την οργή γυναικών των οποίων τα παιδιά εξαφανίστηκαν στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας στην Αργεντινή.
«Σ’ ευχαριστούμε που μας έμαθες να αγαπάμε, να αντιστεκόμαστε, πως ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που εγκαταλείψαμε κι ότι δεν υπάρχει δύναμη μεγαλύτερη από αυτή της αγάπης», προσθέτει η ανακοίνωση.
Η Τάτι Αλμέιδα νοσηλευόταν για τρεις εβδομάδες στο Μπουένος Άιρες. Η οικογένειά της ανακοίνωσε ότι η σορός της θα εκτεθεί σήμερα στη συνοικία Όνσε της πρωτεύουσας.
Η Τάτι —το πλήρες όνομά της ήταν Λίντια Στέλα Μερσέδες Μι Ουράνγκα— γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1930. Ήταν εκπαιδευτικός και το 1953 παντρεύτηκε τον συνάδελφό της Χόρχε Αλμέιδα, με τον οποίο απέκτησαν τρία παιδιά.
Η δράση της ξεκίνησε μετά την εξαφάνιση, το 1975, του γιου της Αλεχάντρο, φοιτητή ιατρικής 20 ετών και αγωνιστή της αριστεράς, μέλους της οργάνωσης Λαϊκός Επαναστατικός Στρατός (ERP).
Όπως και εκείνος, περίπου 30.000 αντιφρονούντες εκτιμάται ότι δολοφονήθηκαν από την παραστρατιωτική οργάνωση της άκρας δεξιάς «Τριπλό Α» ή από τους μηχανισμούς της στρατιωτικής δικτατορίας που επέβαλε τον ζυγό της στην Αργεντινή από το 1976 έως το 1983.
Η Τάτι Αλμέιδα δεν κατάφερε ποτέ να βρει το πτώμα του Αλεχάντρο. «Αυτή την οργή την μεταμορφώσαμε σε αγάπη, σε ειρηνικό αγώνα», είχε δηλώσει στο Γαλλικό Πρακτορείο το 2017.
Η πορεία και το έργο της
Από το 1979, η Τάτι Αλμέιδα εντάχθηκε στις Μητέρες της Πλατείας Μαΐου, το κίνημα των γυναικών που ζητούσαν την αλήθεια για τα παιδιά τους. Οι πρώτες δεκατέσσερις γυναίκες είχαν συγκεντρωθεί στις 30 Απριλίου 1997 μπροστά στην προεδρία, τολμώντας να αντισταθούν στο στρατιωτικό καθεστώς στο απόγειο της καταστολής.
Κόρη και αδελφή στρατιωτικών, η Τάτι άργησε να στρατευτεί. «Δεν τολμούσα να πάω. Με το βιογραφικό μου, θα με πέρναγαν για κατάσκοπο», είχε πει, προτού χαρακτηρίσει την ένταξή της στην οργάνωση ως «αποκάλυψη». Έκτοτε, παρέμεινε ενεργή σε κινητοποιήσεις, δίκες και πολιτικές συζητήσεις.
Αντιδράσεις και παρακαταθήκη
Τον θάνατό της σχολίασαν προσωπικότητες της πολιτικής, του πολιτισμού και των κινημάτων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Ήταν μαχήτρια», δήλωσε με συγκίνηση η Εστέλα ντε Καρλότο, εμβληματική μορφή των Γιαγιάδων της Πλατείας Μαΐου. «Θα συνεχίσουμε τη μάχη, μια μάχη με ακόμη περισσότερο πόνο — όμως δεν πρέπει να λυγίσουμε».
«Αντίο αγαπημένη Τάτι», ανέφερε η πρώην πρόεδρος Κριστίνα Κίρσνερ (2007-2015), αποχαιρετώντας την «ακατάβλητη αγωνίστρια».
Τα τελευταία χρόνια, η Τάτι Αλμέιδα εξέφραζε ανοικτά την αντίθεσή της προς την κυβέρνηση του ακραίου φιλελεύθερου προέδρου Χαβιέρ Μιλέι, επικρίνοντας τις πολιτικές της για την ιστορική μνήμη, την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Η φωνή της υπήρξε δεσπόζουσα στις εκδηλώσεις για την 50ή επέτειο του πραξικοπήματος στην Αργεντινή, τον Μάρτιο.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
