Σε 4-6 μήνες η απόφαση για την αίτηση πτώχευσης της οινοποιίας Τσάνταλης

Εντός των επόμενων τεσσάρων έως έξι μηνών αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για την αίτηση πτώχευσης της ιστορικής οινοποιίας «Ευάγγελος Τσάνταλης AE», σύμφωνα με την εκτίμηση που διατύπωσε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Γιώτα Κορομπόκη, δικηγόρος των εργαζομένων στην εταιρεία. Η υπόθεση συζητήθηκε σήμερα στο Πολυμελές Πρωτοδικείο, με τους πιστωτές της οινοποιίας, η οποία βαρύνεται με χρέη συνολικού ύψους άνω των 65 εκατ. ευρώ, να τίθενται στην πλειονότητά τους υπέρ της πτώχευσης της εταιρείας, που έχει σταματήσει την παραγωγή της από τον Σεπτέμβριο του 2023. Το μεγαλύτερο μέρος των χρεών της εταιρείας είναι προς τέσσερις συστημικές τράπεζες, τις Alpha Bank, Eurobank, Piraeus Bank και Εθνική, ενώ πέραν αυτών υπάρχουν οφειλές και προς την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους εργαζομένους.

'Οπως γνωστοποίησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στην Τσάνταλης, Σάκης Καλιγάς, η εταιρεία οφείλει σε περίπου 100 εργαζομένους πάνω από 2,5 εκατ. ευρώ από δεδουλευμένα και εφάπαξ, ενώ 15 εξ αυτών συνταξιοδοτήθηκαν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, αφότου η παραγωγή είχε ήδη σταματήσει. «Δεν μπορώ να κατανοήσω πώς για μια τέτοια εταιρεία με τόση ιστορία, κολοσσό στον κλάδο της στην Ελλάδα, δεν υπάρχει ενδιαφέρον από έστω έναν επενδυτή να την αναλάβει» παρατηρεί ο κ.Καλιγάς, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πλέον, αλλά εργάστηκε στην ιστορική οινοποιία για σχεδόν 40 χρόνια, από το 1985.

Κατά την κα Κορομπόκη, οι συνολικές οφειλές προς τους εργαζομένους είναι στην πραγματικότητα υψηλότερες και αναμένεται να ξεπεράσουν τα 3 εκατ. ευρώ, καθώς πέραν των δεδουλευμένων των περίπου 2,5 εκατ. , σε αυτές πρέπει να αθροιστούν κι εκείνες που αφορούν τις επισχέσεις εργασίας, αλλά και οι αποζημιώσεις για τις απολύσεις, που αναμένεται να προκύψουν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Η δικηγόρος σημειώνει ακόμα ότι στη Θεσσαλονίκη βρίσκονται σε επίσχεση τον τελευταίο περίπου ενάμιση χρόνο, περίπου 80 εργαζόμενοι, συν γύρω στους 20 στην Αθήνα.

Η αντίστροφη μέτρηση για την Τσάνταλης άρχισε καιρό πριν, παρότι όπως θυμάται ο κ.Καλιγάς, στην αποκορύφωση της πανδημίας «δεν προλαβαίναμε να στέλνουμε κρασιά στα σούπερ μάρκετ». Ερωτηθείς παλαιότερα από το ΑΠΕ-ΜΠΕ κατά πόσο το κλείσιμο της ρωσικής αγοράς, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, ενδέχεται να λειτούργησε σαν τη χαριστική βολή για την εταιρεία, ο κ.Καλιγάς εκτίμησε μονολεκτικά ότι επηρέασε την οινοποιία, η οποία έχει έδρα τον Άγιο Παύλο και παραγωγικές εγκαταστάσεις/αμπελώνες σε Μαρώνεια (Ροδόπη), Χαλκιδική, Ραψάνη και Νάουσα (σ.σ. περίπου 150 στρέμματα αμπελώνων στη Χαλκιδική, 700 ειδικά στο Άγιο Όρος, 580 στη Μαρώνεια και 200 στη Νάουσα, ενώ στη Ραψάνη διαχειρίζεται 800). Ανάμεσα στους κωδικούς των προϊόντων της εταιρείας ξεχωρίζει ένα κρασί με μεγάλη απήχηση στη ρωσική αγορά και αξιοσημείωτη ιστορία, η ερυθρά «Κορμίλιτσα», η οποία παράγεται στο Μετόχι του Αγίου Παντελεήμονα στο Άγιο Όρος και έχει επιλεγεί από το Κρεμλίνο για να σερβίρεται στα επίσημα γεύματα που παρατίθενται με φόντο την Κόκκινη Πλατεία.

Μάλιστα, παλαιότερα στην ιστοσελίδα της εταιρείας (η οποία την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν ήταν προσβάσιμη) αναφερόταν η ακόλουθη ιστορία: «Ήταν το 1969 όταν ο Ευάγγελος Τσάνταλης, κατά τη διάρκεια μιας ημέρας κυνηγιού στο Άγιο Όρος, αναγκάστηκε να βρει καταφύγιο στη μονή του Αγίου Παντελεήμονα λόγω μιας ξαφνικής καταιγίδας. Όταν η βροχή καταλάγιασε, ο Ευάγγελος Τσάνταλης δέχτηκε την πρόσκληση των μοναχών να τον ξεναγήσουν στη μονή και στους γύρω χώρους. Καθώς περπατούσαν έξω, η θέα των παλιών, σχεδόν εγκαταλελειμμένων αμπελιών σε μια εξαιρετική τοποθεσία που λεγόταν Μετόχι Χρωμίτσας, κέρδισε αμέσως το ενδιαφέρον του. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε στο μυαλό του Ευάγγελου Τσάνταλη η ιδέα της αναβίωσης των αμπελώνων. Μια ιδέα που έγινε έργο ζωής. Ένα χρόνο αργότερα, ο Ευάγγελος Τσάνταλης υπέγραψε συμφωνία με τους μοναχούς του Αγίου Παντελεήμονα για την αξιοποίηση των αμπελώνων στο Μετόχι Χρωμίτσας, ενώ δεσμεύτηκε για την πλήρη αναβίωσή τους, αλλά και για την ανακατασκευή του οινοποιείου. Ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι επρόκειτο για ένα έργο εξαιρετικά ακριβό σε όλα τα στάδιά του. Παρά ταύτα, η πίστη του Ευάγγελου Τσάνταλη στη μοναδικότητα του terroir, κυριάρχησε. Όταν ο επικεφαλής γεωπόνος τόνισε το υψηλό κόστος της επένδυσης, ο Ευάγγελος Τσάνταλης απάντησε: "Δεν ρωτάω πόσο κάνει. Ρωτάει αν αυτός ο αμπελώνας μπορεί να δώσει σταφύλια υψηλής ποιότητας"».