Αναγκαία η στρατηγική και η ενίσχυση ταυτότητας για το ελληνικό ελαιόλαδο

Την ανάγκη για μια ενιαία στρατηγική, ισχυρή ταυτότητα και θεσμική εκπροσώπηση του ελληνικού ελαιολάδου σε όλη την αλυσίδα αξίας υπογραμμίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο προσωρινός πρόεδρος του νεοσύστατου Συνδέσμου Παραγωγής, Εμπορίας και Τυποποίησης Ελληνικού Ελαιολάδου (ΣΥΠΕΤΕΕΛ), Δημήτρης Φάββας.

Η δημιουργία του ΣΥΠΕΤΕΕΛ έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία για ένα προϊόν που χαρακτηρίζεται διαχρονικά «εθνικό», χωρίς να έχει αποκτήσει σαφή στρατηγικό προσανατολισμό. «Βλέπουμε ότι για το συγκεκριμένο προϊόν δεν υπάρχει στρατηγική. Εμείς, οι άνθρωποι που το ζούμε καθημερινά, ερχόμαστε να δημιουργήσουμε κάτι θεσμικό, μέσα από το οποίο να μπορούμε να διεκδικήσουμε παρεμβάσεις από την οργανωμένη Πολιτεία, τις περιφέρειες, τα επιμελητήρια, τον τουριστικό κλάδο, ακόμη και το Υπουργείο Παιδείας», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Οι πυλώνες του νέου Συνδέσμου

Όπως επισημαίνει ο κ. Φάββας, η φιλοσοφία του νέου Συνδέσμου στηρίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες: τον παραγωγό και τον καταναλωτή. «Ο παραγωγός πρέπει να έχει τον χώρο να υπάρχει και ο καταναλωτής να πληρώνει αυτό το ευγενές προϊόν, βασικό της μεσογειακής διατροφής, σε μια έντιμη τιμή. Όλοι οι ενδιάμεσοι, είτε είμαστε έμποροι είτε τυποποιητές, χωρίς αυτούς τους δύο πυλώνες δεν έχουμε κανέναν ρόλο να διεκδικούμε», σημειώνει.

Τα ιδρυτικά μέλη του ΣΥΠΕΤΕΕΛ είναι 20 και αντιπροσωπεύουν το 35% του μέσου όρου του συνολικά παραγόμενου ελαιολάδου στη χώρα, δηλαδή περίπου 75.000 τόνους. Ο προσωρινός πρόεδρος έχει ήδη απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση για νέες εγγραφές, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του καταστατικού.

Μετά τις αρχαιρεσίες που έχουν προγραμματιστεί για τις 13 Ιουνίου στην Αθήνα, ο Σύνδεσμος θα αποκτήσει οριστικό διοικητικό συμβούλιο.

Η ανάγκη θεσμικής ενότητας και εξωστρέφειας

Ο κ. Φάββας τονίζει ότι μέχρι σήμερα η αγορά του ελαιολάδου εκπροσωπείται αποσπασματικά, χωρίς να καλύπτεται το σύνολο της αλυσίδας από την παραγωγή έως τον καταναλωτή. «Εκ των αποτελεσμάτων βλέπουμε ότι το ελληνικό ελαιόλαδο υπολείπεται στον διεθνή ανταγωνισμό, γιατί δεν υπήρξαν συντονισμένες προσπάθειες», υπογραμμίζει.

Ιδιαίτερη σημασία δίνει στην ενίσχυση της ταυτότητας του ελληνικού προϊόντος. «Πριν από ενάμιση χρόνο η Ιταλία πουλούσε μόνο με το "made in Italy" στη διπλάσια τιμή το ελαιόλαδό της, σε σχέση με αυτό που απολάμβανε ο Έλληνας παραγωγός», αναφέρει, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την Ισπανία με τους ίδιους όρους οικονομίας κλίμακας.

Ο ρόλος του τουρισμού και της εγχώριας αγοράς

Ο προσωρινός πρόεδρος του ΣΥΠΕΤΕΕΛ εκφράζει την ανησυχία του μήπως το ελληνικό ελαιόλαδο ακολουθήσει την πορεία άλλων σημαντικών προϊόντων της υπαίθρου. «Φοβόμαστε μην έχει την τύχη που είχαν άλλα ευγενή ελληνικά προϊόντα, όπως η σταφίδα, τα σύκα ή τα ζαχαρότευτλα, προϊόντα που στήριξαν την περιφέρεια και κράτησαν ζωντανή την ύπαιθρο», σημειώνει.

Αναφερόμενος στην εστίαση και τον τουρισμό, επισημαίνει ότι η νομοθεσία για την κλειστή φιάλη ελαιολάδου στα τραπέζια δεν εφαρμόζεται επαρκώς. «Πουλάμε Ελλάδα στο τουριστικό προϊόν, χωρίς Ελλάδα μέσα», δηλώνει, τονίζοντας ότι το τουριστικό μοντέλο πρέπει να συνδεθεί ουσιαστικά με την ελληνική διατροφή και την εγχώρια παραγωγή.

Οι πρώτες πρωτοβουλίες του ΣΥΠΕΤΕΕΛ

Στα πρώτα βήματα του Συνδέσμου περιλαμβάνεται η διεκδίκηση μελέτης για την κοστολόγηση του ελληνικού ελαιολάδου, ανάλογα με τη μορφή παραγωγής και τα χαρακτηριστικά του ελαιώνα. Παράλληλα, στόχος είναι η ανάδειξη του «made in Greece» και η προώθηση του επώνυμου ελληνικού προϊόντος.

«Δεν ερχόμαστε να αναιρέσουμε ή να πάμε απέναντι σε κανέναν. Ερχόμαστε να συμπληρώσουμε όποιον είναι αρωγός σε αυτό το ευγενές προϊόν», καταλήγει ο κ. Φάββας.