«Η αποτροπή του μέλλοντος δεν θα καθοριστεί μόνο από το τι διαθέτουμε σήμερα, αλλά από το τι μπορούμε να παράγουμε, να προσαρμόσουμε και να υποστηρίξουμε αύριο. Η ασφάλεια του 21ου αιώνα θα ανήκει σε όσους μπορούν να συνδέσουν τη στρατηγική με τη βιομηχανία, την καινοτομία με την επιχειρησιακή ανάγκη και την εθνική προσπάθεια με τη συμμαχική συνεργασία».
Η αποστροφή ανήκει στον επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υποστράτηγο Ιωάννη Μπούρα, ο οποίος μετείχε χθες στο «Athens Defence Conference» που οργανώνεται από το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών σε συνεργασία με το ΕΛΙΑΜΕΠ.
Κατά την παρέμβασή του, ο κ. Μπούρας συνέθεσε ένα ψηφιδωτό 10 σημείων για το πως η Ελλάδα -δεδομένης και της γεωγραφικής της θέσης- μπορεί να αναδειχτεί σε κόμβο αμυντικής συνεργασίας, βιομηχανικής ανάπτυξης και τεχνολογικής καινοτομίας.
Ισχύς μέσω βιομηχανίας
Με επίκεντρο το πώς η ανάπτυξη μπορεί να γίνει θεμέλιο της ασφάλειας και αντιστρόφως, σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο και δυναμικό επιχειρησιακό και αμυντικό περιβάλλον, ο υποστράτηγος τόνισε ότι η «ισχυρότερη αμυντική βιομηχανία σημαίνει ισχυρότερη εθνική ασφάλεια».
Σύμφωνα με τον ίδιο, στόχος είναι η συστηματική διασύνδεση του ελληνικού οικοσυστήματος, δημόσιων και ιδιωτικών, αμυντικών, τεχνολογικών και βιομηχανικών δυνατοτήτων (ΕΑΒ, ΕΑΣ, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Ελευσίνας, Σαλαμίνας, αμυντικές start ups κλπ) «με τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων, τις ευρωπαϊκές και συμμαχικές αλυσίδες αξίας, τις ευκαιρίες χρηματοδότησης και με τα μεγάλα προγράμματα συνεργασίας».
Η ενσωμάτωση των ελληνικών δυνατοτήτων στις μελλοντικές αμυντικές παραγωγές Ευρώπης και ΝΑΤΟ απαιτεί «συνέχεια, συνέπεια, βιομηχανικό σχεδιασμό και καλύτερη αντιστοίχιση μεταξύ επιχειρησιακής ανάγκης και παραγωγικής δυνατότητας».
Αποτροπή
Υπό αυτό το πρίσμα, ο κ. Μπούρας περιέγραψε την αλλαγή παραδείγματος: Η αποτροπή του 21ου αιώνα δεν είναι μόνο στρατιωτική και δεν κρίνεται μόνο από τα οπλικά συστήματα που διαθέτει η χώρα «αλλά από το οικοσύστημα που μπορούμε να κινητοποιήσουμε».
«Η ισχύς», συνέχισε, «δεν βρίσκεται πλέον μόνο στο τελικό οπλικό σύστημα, αλλά και στην αλυσίδα που το σχεδιάζει, το παράγει, το συντηρεί, το αναβαθμίζει και το τροφοδοτεί με δεδομένα, λογισμικό, υλικά και ανθρώπινη τεχνογνωσία».
Με αυτό τον τρόπο, η απόκτηση ενός προηγμένου οπλικού συστήματος που κάποτε θωρούνταν το τέλος μιας διαδικασίας πλέον «είναι μόνο η αρχή ενός κύκλου διαρκούς υποστήριξης, προσαρμογής και τεχνολογικής εξέλιξης».
ΕΛΚΑΚ
Επιπλέον, ο κ. Μπούρας αναφέρθηκε στον θετικό ρόλο που έχει διαδραματίσει το ΕΛΚΑΚ καθώς και στην ανάγκη να κινηθεί ταχύτερα η καινοτομία.
Δεδομένου ότι τα μη επανδρωμένα συστήματα, τα συστήματα αντι-drone, η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), η κυβερνοασφάλεια, οι δορυφορικές εφαρμογές, η ανάλυση δεδομένων, τα αυτόνομα συστήματα κλπ είναι παρούσες επιχειρησιακές ανάγκες, ο κ. Μπούρας υπογράμμισε τη σημασία το αναδυόμενο οικοσύστημα νεοφυών επιχειρήσεων που στην πλειοψηφία του είναι διττής χρήσης (dual use), αμυντικού και πολιτικού χαρακτήρα, να ενταχθεί σε μια συνεκτική εθνική και ευρωπαϊκή στρατηγική.
«Η καινοτομία δεν πρέπει να παραμένει στο επίπεδο της επίδειξης. Πρέπει να οδηγείται σε δοκιμή, σε πιστοποίηση, σε επιχειρησιακή εφαρμογή και, όπου είναι δυνατόν, σε παραγωγή», συμπλήρωσε.
Πλεονεκτήματα
Ακόμα, πρότεινε την μετατροπή της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδος σε αμυντική, βιομηχανική και τεχνολογική προστιθέμενη αξία. Κατά τον ίδιο, οι υποδομές που διαθέτει η χώρα (λιμένες, βάσεις, ενεργειακοί αγωγοί,) αλλά και συντελεστές όπως η ναυτιλιακή εμπειρία και το ανθρώπινο δυναμικό υψηλού επιπέδου αποτελούν «στρατηγικά και ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα».
Μεταξύ άλλων, ο κ. Μπούρας αναφέρθηκε και στο ρόλο που διαδραματίζουν οι εφοδιαστικές αλυσίδες και οι κρίσιμες πρώτες ύλες. Όπως είπε, καμία στρατιωτική δυνατότητα δεν είναι ανεξάρτητη από τα υλικά, τα εξαρτήματα, τους ημιαγωγούς, τα μέταλλα και τις διεθνείς αλυσίδες που την υποστηρίζουν.
Η μετάβαση από την παραδοσιακή αντίληψη της αμυντικής ισχύος σε ένα μοντέλο που βασίζεται στην τεχνολογική, βιομηχανική και παραγωγική ικανότητα δεν αποτελεί πλέον επιλογή, αλλά στρατηγική αναγκαιότητα για την χώρα μας.
Ατζέντα 2030
Με τη μεταρρύθμιση «Ατζέντα 2030», η οποία περιλαμβάνει και τον δωδεκαετή Μακροπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ), καθώς και με τη δημιουργία του ΕΛΚΑΚ, η Ελλάδα επιχειρεί να αναδιαμορφώσει με ταχείς ρυθμούς το αμυντικό της μοντέλο και να ενισχύσει την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, μετατρέποντάς την σε εργαλείο στρατηγικής αυτονομίας και οικονομικής ανάπτυξης.
Η ανάγκη αυτή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική, δεδομένου ότι η Τουρκία, η μείζονα απειλή ασφαλείας για την Ελλάδα, έχει καταγράψει άλματα στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας και καινοτομίας, καταλαμβάνοντας πλέον την 11η θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές αμυντικού υλικού.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
