Φωτο: Shutterstock

Πλούτο φέρνουν οι επενδύσεις, όχι οι μεγάλες ιδέες

Μια από τις βασικές αιτίες που η κρίση, που ξέσπασε το 2008 με τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, κράτησε τόσο πολύ ήταν η μνημειώδης αποτυχία του πολιτικού προσωπικού να κάνει τη δουλειά του.

Μετά από δέκα και πλέον χρόνια κρίσης, η νέα κυβέρνηση φαίνεται ότι δίνει βάρος και έμφαση στις επενδύσεις. Παρά τα γνωστά προβλήματα και τις αγκυλώσεις της εγχώριας δημόσιας διοίκησης υπουργοί, υφυπουργοί και στελέχη της κυβέρνησης «τρέχουν» για να επιταχύνουν τις διαδικασίες, να ξεπεραστούν εμπόδια και να ξεκινήσουν μεγάλα επενδυτικά έργα αλλά και μικρότερες επενδύσεις. Επιτέλους!

Μια από τις βασικές αιτίες που η κρίση, που ξέσπασε το 2008 με τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, κράτησε τόσο πολύ ήταν η μνημειώδης αποτυχία του πολιτικού προσωπικού να κάνει τη δουλειά του. Αντί οι κυβερνήσεις να εστιάσουν σε ενέργειες για την ανόρθωση της οικονομίας, την προσέλκυση επενδύσεων και την ανάληψη μεγάλων αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, όπως έκανε για παράδειγμα η Κύπρος, οι κυβερνήσεις επιδίωκαν «επαναδιαπραγματεύσεις», «διαγραφή χρέους», «σκίσιμο των μνημονίων» μέχρι και «πολεμικές αποζημιώσεις», τροφοδοτώντας έναν φαύλο κύκλο αβεβαιότητας και αστάθειας.

Ο κοινός παρανομαστής όλων των κυβερνήσεων της κρίσης ήταν ότι συμφωνούσαν με τους δανειστές μια δέσμη μέτρων και ενεργειών και εν συνεχεία έκαναν το παν για να μην εφαρμόσουν τη συμφωνία επιδιώκοντας Χίμαιρες. Αντί να επιδιώξουν με όλες τις δυνάμεις τους την προσέλκυση επενδύσεων, την δημιουργία καλών θέσεων εργασίας και πλούτου στην οικονομία περιορίστηκαν σε ηρωικές φωνές αντίστασης και στην μικροπολιτική διαχείριση της φτώχειας.

Εν πολλοίς οι κυβερνήσεις δεν έκαναν τίποτα για όλα όσα ήταν στον έλεγχό τους, όπως η προσέλκυση επενδύσεων και η υλοποίηση ενός αναπτυξιακού σχεδίου, και φώναζαν αδιάκοπα για ζητήματα που ήταν πέρα από τον έλεγχο τους, όπως η δυνατότητα διαγραφής του χρέους, καθώς μια μονομερής απόφαση θα είχε καταστροφικές επιπτώσεις.

Αντί να επιδιώξουν με όλες τις δυνάμεις τους την προσέλκυση επενδύσεων, την δημιουργία καλών θέσεων εργασίας και πλούτου στην οικονομία περιορίστηκαν σε ηρωικές φωνές αντίστασης και πάλης και σε μικροπολιτική διαχείριση της φτώχειας, την οποία οι ίδιες προκάλεσαν.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Η πανδημία, ο ρόλος του κράτους και η κατάρρευση των μύθων της Αριστεράς

Η διαχείριση της πανδημίας υπενθύμισε ότι το κράτος έχει τεράστιες εξουσίες για να αντιμετωπίσει κρίσεις. Όμως, η αποτελεσματική αξιοποίηση των συντελεστών παραγωγής μπορεί να γίνει μόνο από τον ιδιωτικό τομέα.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η μάχη κατά του κορονοϊού και το κρίσιμο μέτωπο της οικονομίας

Στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της επιδημίας βρίσκονται οι γιατροί και οι νοσηλευτές μας. Σε έναν πόλεμο ωστόσο, εξίσου σημαντικά είναι και τα μετόπισθεν, στην προκειμένη περίπτωση, η οικονομία, η οποία δέχεται σοβαρά πλήγματα από την καραντίνα.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η τρομοκρατία με τους νεκρούς ας μην «παγώσει» τους ζωντανούς

Το σίριαλ τρόμου με την καθημερινή παράθεση νεκρών δεν πρέπει να παραλύσει όσους ζουν και παράγουν σε αυτή τη χώρα. Οι ηλικιωμένοι και οι ευάλωτες ομάδες αξίζουν καλύτερη προστασία από κράτος.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Το επικίνδυνο ελληνικό μείγμα ανευθυνότητας και ατομισμού

Για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας τα μέτρα περιορισμού της επιδημίας αφορούν τους άλλους, όχι τους ίδιους. Όπως ακριβώς θεωρούν ότι οι φορολογικές υποχρεώσεις, η καθαριότητα και τόσα άλλα αφορούν τους άλλους.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η κρίση του 2010, η απειλή της πανδημίας και το τίμημα του χαμένου χρόνου

Η κατάσταση της χώρας μας παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη και αδύναμη και κάπως έτσι μπαίνουμε στην τέλεια καταιγίδα, μια πρωτόγνωρη παγκόσμια κρίση, οι επιπτώσεις της οποίας στην οικονομία μπορεί να είναι τεράστιες.