Σε έναν κόσμο που ανησυχεί για την επισιτιστική κρίση που προκαλεί η κλιματική αλλαγή, η πτώση στις τιμές του ρυζιού, οι χαμηλότερες εδώ και 18 χρόνια, δείχνει ότι οι κυβερνητικές παρεμβάσεις και οι σύγχρονες αγροτικές μέθοδοι μπορούν να αποτρέψουν τον κίνδυνο. Το κλειδί είναι η παραγωγικότητα δηλαδή περισσότερη τροφή από λιγότερους αγρότες.
Το ρύζι αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα σύμφωνα με το δημοσίευμα του Bloomberg. Το 1975, η μέση παγκόσμια απόδοση ήταν 2,4 τόνοι ανά εκτάριο. Tο 2000 είχε αυξηθεί στους 3,8 και σήμερα έχει σχεδόν διπλασιαστεί στους 4,7 τόνους. Παρόμοια εικόνα παρατηρείται και σε άλλες καλλιέργειες όπως καλαμπόκι, σόγια και σιτάρι, επιτρέποντας μεγαλύτερη παραγωγή ακόμη και υπό δύσκολες κλιματικές συνθήκες.
«Χωρίς αυτή την αθόρυβη παραγωγική επανάσταση, οι τιμές τροφίμων θα ήταν πολύ υψηλότερες και εκατομμύρια άνθρωποι θα πεινούσαν», σχολιάζουν αναλυτές στο Bloomberg.
Η αμερικανική αγορά καλαμποκιού αποτελεί ενδεικτικό παράδειγμα. Από τις δεκαετίες του 1920 και του 1930, οι αποδόσεις έμεναν στάσιμες.
Μετά το 1945, η εικόνα άλλαξε, η μηχανοποίηση, τα λιπάσματα και πιο πρόσφατα, οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι διπλασίασαν την παραγωγή μέσα σε 50 χρόνια. Το 2025, η USDA προβλέπει νέο ρεκόρ με 189 μπούσελ ανά εκτάριο.
Παρά την αδιαφορία των αγορών της Wall Street, το ρύζι είναι βασικό είδος διατροφής για τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό.
Τα τελευταία χρόνια, κακές καιρικές συνθήκες, προστατευτισμός και πανικός είχαν εκτινάξει τις τιμές σε υψηλά 10ετίας, πηγαίνοντας το στα 650 δολάρια/τόνο στις αρχές του 2024. Οι φόβοι για νέα κρίση, όπως εκείνη του 2007–2008, αποδείχθηκαν υπερβολικοί.
Με την επιστροφή των βροχών στην Ασία και τη χρήση σύγχρονων μεθόδων, η παραγωγή αναμένεται να βρεθεί σε ιστορικό ρεκόρ 541 εκατ. τόνων το 2025-2026.
«Για να καταλάβουμε το μέγεθος, μιλάμε για διπλάσια παραγωγή σε σχέση με το 1980, χωρίς ουσιαστική αύξηση στη γη που καλλιεργείται», σημειώνουν οικονομολόγοι.
Η συνέχιση της παραγωγικής έκρηξης εξαρτάται από τη δυνατότητα των αγροτών να έχουν πρόσβαση σε πίστωση, ώστε να επενδύουν σε μηχανήματα, λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Εξίσου καθοριστική είναι η δημόσια επένδυση σε αρδευτικά έργα και έρευνα για βελτιωμένους σπόρους.
«Οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία ή το περιβάλλον», τονίζουν ειδικοί, υπενθυμίζοντας τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΠΟΥ ότι «η κατανάλωση τροφίμων GMO δεν έχει προκαλέσει γνωστές αρνητικές επιπτώσεις».
Ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα της τεχνολογικής προόδου είναι ότι χρειάζονται λιγότεροι άνθρωποι στη γεωργία.
«Αυτό είναι θετικό. Η Ασία και η Αφρική χρειάζονται περισσότερη τροφή, όχι περισσότερους αγρότες», σχολιάζουν οι αναλυτές, σημειώνοντας πως η πρόκληση για τις κυβερνήσεις είναι η ομαλή μετάβαση του εργατικού δυναμικού από την ύπαιθρο στις πόλεις.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
