Με επιστολή της 29ης Ιουλίου 2026 προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν κατηγορεί το Κατάρ για παραχώρηση εδάφους και εγκαταστάσεων προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ για στρατιωτικές επιθέσεις κατά της ιρανικής επικράτειας. Η επιστολή, με το σύμβολο S/2026/632, κυκλοφορεί ως επίσημο έγγραφο του Συμβουλίου Ασφαλείας και απαντά σε προηγούμενη καταγγελία της Ντόχα, επαναδιατυπώνοντας τη νομική θέση της Τεχεράνης για τις επιχειρήσεις στην περιοχή.
Σύμφωνα με την ιρανική αποστολή, από τις 28 Φεβρουαρίου 2026, οπότε ξεκίνησαν οι «απρόκλητες, προμελετημένες και αδικαιολόγητες επιθετικές πράξεις» των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το Κατάρ και άλλες χώρες του Περσικού Κόλπου διέθεσαν την επικράτειά τους στους επιτιθέμενους. Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι τα στοιχεία αυτά βασίζονται σε «καταγεγραμμένα τεχνικά δεδομένα» που έχουν διαβιβαστεί στα Ηνωμένα Έθνη.
Η επιστολή αναφέρει επίσης περιπτώσεις «άμεσης συμμετοχής» κρατών της περιοχής στις επιθέσεις. Η παραχώρηση εδάφους και εγκαταστάσεων χαρακτηρίζεται ως «διεθνώς παράνομη πράξη» που συνεπάγεται διεθνή ευθύνη, ενώ η ιρανική πλευρά σημειώνει πως είχε ενημερώσει επανειλημμένα το Κατάρ για τις θέσεις της μέσω διμερών διαύλων και επιστολών στα Ηνωμένα Έθνη.
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ιράν κατά βάσεων και εγκαταστάσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ παρουσιάζονται ως άσκηση του δικαιώματος αυτοάμυνας βάσει του άρθρου 51 του Χάρτη του ΟΗΕ. Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι προχώρησε σε αυτές για την προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, καθώς θεωρεί ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν εκπλήρωσε τις αρμοδιότητές του.
Στην επιστολή επισημαίνεται ότι οι επιχειρήσεις ήταν «νόμιμες βάσει του διεθνούς δικαίου» και είχαν προηγηθεί σαφείς και επανειλημμένες προειδοποιήσεις «μέσω διαφόρων διαύλων και σε διαφορετικά επίπεδα». Η Τεχεράνη απορρίπτει τις κατηγορίες περί αδικαιολόγητων επιθέσεων σε εγκαταστάσεις τρίτων χωρών.
Παράλληλα, το Ιράν κατηγορεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ για παραβίαση του διεθνούς δικαίου περί απαγόρευσης της επίθεσης.
Η επιστολή υποστηρίζει ότι οι στρατιωτικές ενέργειες συνεχίζονται και είχαν ως αποτέλεσμα τη «δειλή δολοφονία» του Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας και άλλων ανώτερων αξιωματούχων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τεχεράνης, τουλάχιστον 3.578 πολίτες, μεταξύ αυτών εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά, έχασαν τη ζωή τους. Καταγγέλλεται επίσης εκτεταμένη καταστροφή μη στρατιωτικών στόχων, όπως σχολεία, νοσοκομεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, κατοικίες, δημόσιες υπηρεσίες, αεροδρόμια και άλλες υποδομές.
Οι ενέργειες χαρακτηρίζονται «εγκλήματα πολέμου» που, σύμφωνα με το Ιράν, διευκολύνθηκαν από τη χρήση εδαφών και εγκαταστάσεων τρίτων κρατών, συμπεριλαμβανομένου του Κατάρ.
Το Ιράν επικαλείται την αρχή ότι κάθε κράτος οφείλει να χρησιμοποιεί το έδαφός του με τρόπο που να μην προκαλεί βλάβη σε άλλα κράτη. Παραπέμπει στο ψήφισμα 3314 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, που περιλαμβάνει στον ορισμό της επίθεσης την περίπτωση παραχώρησης εδάφους σε τρίτο κράτος για επιθέσεις.
Η Τεχεράνη απορρίπτει ως «μεροληπτική και νομικά αβάσιμη» κάθε ερμηνεία του δικαιώματος αυτοάμυνας που θα επέτρεπε στο Κατάρ να επικαλεστεί το άρθρο 51 απέναντι σε ιρανικές ενέργειες. Υποστηρίζει ότι κράτος που «φιλοξενεί και συνδράμει τους επιτιθέμενους» δεν μπορεί να επικαλείται αυτοάμυνα έναντι απαντητικών μέτρων.
Το Ιράν προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε νέα στρατιωτική ενέργεια κατά της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας «θα αντιμετωπιστεί μέσω της άσκησης του νόμιμου δικαιώματος αυτοάμυνας», σύμφωνα με τον Χάρτη του ΟΗΕ.
Επιπλέον, το Ιράν απορρίπτει την Απόφαση 2817 του Συμβουλίου Ασφαλείας, χαρακτηρίζοντάς την «αδικαιολόγητη και πολιτικά υποκινούμενη». Κατά την Τεχεράνη, η απόφαση υιοθετήθηκε με τρόπο «κατάφωρα άδικο, νομικά αστήρικτο και θεμελιωδώς αποκομμένο από τις πραγματικές και νομικές συνθήκες».
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα Στενά του Ορμούζ. Το Ιράν δηλώνει ότι, όσο συνεχίζονται οι αμερικανικές επιθέσεις και απειλές κατά της εθνικής ασφάλειας και των ζωτικών του συμφερόντων, διατηρεί «το δικαίωμα και την εξουσία» να ασκεί τα κυριαρχικά του δικαιώματα ως παράκτιο κράτος.
Προειδοποιεί ότι κάθε μονομερής ενέργεια που διαταράσσει ή επηρεάζει αρνητικά την άσκηση των ιρανικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στα Στενά «θα αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη απάντηση». Η σχετική θέση έχει ήδη γνωστοποιηθεί στα ενδιαφερόμενα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Κατάρ.
Τέλος, το Ιράν υποστηρίζει ότι η παραχώρηση της καταριανής επικράτειας στους επιτιθέμενους δημιουργεί υποχρέωση «πλήρους αποκατάστασης» όλων των υλικών και ηθικών ζημιών. Η αποκατάσταση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει επαναφορά στην πρότερη κατάσταση, αποζημίωση και ικανοποίηση. Η Τεχεράνη δηλώνει ότι διατηρεί το δικαίωμα να προσφύγει σε «δικαστικά και όλα τα άλλα νόμιμα μέσα» για να επιβάλει τη διεθνή ευθύνη του Κατάρ και να εξασφαλίσει την πλήρη επανόρθωση των ζημιών.