Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από τη NASA, ο παρατεταμένος χρόνος παραμονής των αστροναυτών στο Διάστημα ενδέχεται να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη μακροπρόθεσμη σκελετική υγεία τους. Η μελέτη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η NASA σχεδιάζει διαστημικές αποστολές με διάρκεια άνω των έξι μηνών.
Η απώλεια μυϊκής και οστικής μάζας λόγω του περιβάλλοντος μικροβαρύτητας αποτελεί συχνό φαινόμενο στους αστροναύτες, αυξάνοντας τον κίνδυνο ευθραυστότητας. Παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις της απώλειας οστικής μάζας δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές, οι αστροναύτες επιστρέφοντας στη Γη και αποκαθιστώντας τη φυσική τους κατάσταση, συχνά επανέρχονται σε σωματικά απαιτητικές δραστηριότητες.
Η έρευνα διαπίστωσε ότι το ποσοστό καταγμάτων ισχίου στους αστροναύτες που παρέμειναν στο Διάστημα για περισσότερες από 90 ημέρες ήταν υψηλότερο σε σύγκριση με εκείνους που πραγματοποίησαν μικρότερης διάρκειας πτήσεις, αλλά και με τον γενικό πληθυσμό. Μάλιστα, η αύξηση των καταγμάτων ισχίου παρατηρήθηκε σε μικρότερη ηλικία από το αναμενόμενο για τον αντίστοιχο πληθυσμό της Γης που δεν έχει εκτεθεί σε διαστημική πτήση. Επιπλέον, το ποσοστό καταγμάτων ήταν υψηλότερο τόσο σε σχέση με τα δεδομένα πριν από μια μακράς διάρκειας διαστημική αποστολή όσο και με εκείνα ανθρώπων χωρίς προηγούμενη έκθεση.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα για Αμερικανούς αστροναύτες, καταγράφοντας όλα τα κατάγματα που αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια ετήσιων κλινικών εξετάσεων, αξιοποιώντας το πιθανοτικό μπεϋζιανό μοντέλο.
Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο «Mayo Clinic Proceedings», αναδεικνύουν την ανάγκη για εκτενέστερη αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης υγείας του σκελετού των αστροναυτών. Οι ερευνητές προτείνουν επέκταση του προγράμματος παρακολούθησης της υγείας των οστών από τη NASA, ώστε να αξιολογηθεί καλύτερα ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος κατάγματος. Η πλήρης αποτύπωση των μεταβολών στη σκελετική μάζα, την πυκνότητα, τη δομή και τη μικροαρχιτεκτονική, που προκαλούνται από τη διαστημική πτήση, θα καθορίσει ποιες παρεμβάσεις – φαρμακευτικές, άσκησης ή διατροφικές – είναι οι πλέον ωφέλιμες για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης σκελετικής υγείας των αστροναυτών.