Μια σοβαρή ασθένεια ανάγκασε την 66χρονη Ευαγγελία Μαύραινα να εγκαταλείψει τη ζωή της στη Σάμο, προκειμένου να συνεχίσει τη θεραπεία της στην Αθήνα. Μαζί με τον σύζυγό της άφησαν πίσω σπίτι και εργασία, αναζητώντας πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες που δεν υπήρχαν στο νησί. Ωστόσο, ακόμη και στην πρωτεύουσα, οι δυσκολίες ήταν μεγάλες, καθώς η μετακίνησή της ήταν περιορισμένη και το κόστος της κατ’ οίκον φροντίδας υπερβολικά υψηλό.
Η περίπτωση της Ευαγγελίας Μαύραινα είναι μία από τις πολλές που αναδεικνύουν τις προκλήσεις των ανθρώπων που δίνουν καθημερινά μάχη με τη σοβαρή ασθένεια. Από το 2001, μια ομάδα γιατρών και νοσηλευτών ξεκίνησε εθελοντικά επισκέψεις σε σπίτια ασθενών, θέτοντας τα θεμέλια για μια ολιστική μορφή φροντίδας και τη δημιουργία του μη κερδοσκοπικού οργανισμού «Νοσηλεία».
«Μέσα στο πρόβλημά μου, φανερώθηκαν αυτοί οι άνθρωποι και μου έδειξαν αγάπη και φροντίδα και εγώ το εκτιμώ πολύ αυτό. Με βοήθησαν πάρα πολύ. Είναι εξαιρετικοί άνθρωποι στη δουλειά τους, αλλά πάνω απ’ όλα, καλοί άνθρωποι. Αν δεν είχα βρει τη “Νοσηλεία”, δεν θα μπορούσα να ανταποκριθώ στα έξοδα», δηλώνει η Ευαγγελία Μαύραινα στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της.
Η Fundraiser Executive της «Νοσηλείας» Κατερίνα Παράσχου επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «πολλοί ασθενείς με σοβαρές ή απειλητικές ασθένειες παίρνουν εξιτήριο από το νοσοκομείο και μένουν στη συνέχεια αβοήθητοι». Η ίδια εξηγεί πως η ανακουφιστική φροντίδα στοχεύει στην κάλυψη όλων των αναγκών του ασθενούς –σωματικών, ψυχικών, κοινωνικών και πνευματικών– και λειτουργεί συμπληρωματικά προς τη θεραπευτική αγωγή, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τόσο των ασθενών όσο και των οικογενειών τους.
Ολιστική φροντίδα και βιώσιμη λύση για το σύστημα υγείας
Ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της «Νοσηλείας», Δρ Ιωάννης Κωνσταντινίδης, υπογραμμίζει ότι «σήμερα, σε μεγάλο βαθμό, η φροντίδα των ανθρώπων με σοβαρές και απειλητικές ασθένειες στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις οικογένειες». Όπως τονίζει, η ανακουφιστική φροντίδα αποτελεί βασικό δικαίωμα και όχι πολυτέλεια. «Η κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά αυτή την πραγματικότητα. Είναι η πιο ανθρώπινη λύση για τον ασθενή και μια πιο βιώσιμη προσέγγιση για ένα σύστημα υγείας που λειτουργεί στα όριά του».
Η κ. Παράσχου σημειώνει ότι το 95% των ασθενών που χρειάζονται ανακουφιστική φροντίδα θα μπορούσε να την λαμβάνει στο σπίτι του. «Οι ασθενείς νιώθουν καλύτερα στο σπίτι τους, αποφεύγονται οι άσκοπες μετακινήσεις και μειώνεται ο κίνδυνος ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων», αναφέρει, προσθέτοντας ότι παράλληλα μειώνεται και η σπατάλη πόρων για περιττές νοσηλείες.
Η «Νοσηλεία» στηρίζει ενήλικες που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες, αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες και προβλήματα κινητικότητας, καθιστώντας δύσκολη την πρόσβασή τους στις δημόσιες δομές υγείας. Οι περισσότεροι είναι άνω των 65 ετών, γυναίκες σε ποσοστό άνω του 70%, με μέσο μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ και 20% εξ αυτών ανασφάλιστοι.
«Τεράστιο είναι επίσης το θέμα της σπατάλης των πόρων του ΕΣΥ», σημειώνει η κ. Παράσχου, φέρνοντας ως παράδειγμα τον κλινήρη ασθενή με καρκίνο του προστάτη που χρειάζεται αλλαγή καθετήρα κάθε τρεις εβδομάδες. «Η “Νοσηλεία” δεν απαντά μόνο σε αυτή την ανάγκη. Αγκαλιάζει αυτόν τον ασθενή».
Η ανθρώπινη διάσταση της φροντίδας
Η κ. Παράσχου αναδεικνύει και την κοινωνική διάσταση της ασθένειας: «Πίσω από την ασθένεια υπάρχει έντονη μοναξιά, κοινωνικός αποκλεισμός και ένα βαθύ αίσθημα εγκατάλειψης». Πολλοί ασθενείς ζουν με ελάχιστους πόρους, ενώ ακόμη και βασικά είδη, όπως πάνες ή υποσέντονα, αποτελούν σημαντικό οικονομικό βάρος. Παράλληλα, οι φροντιστές σηκώνουν συχνά ένα ιδιαίτερα βαρύ σωματικό και συναισθηματικό φορτίο.
«Για πολλούς ασθενείς, αυτή είναι η μόνη σταθερή ανθρώπινη επαφή μέσα στην εβδομάδα τους», εξηγεί η ίδια. «Η φροντίδα δεν περιορίζεται σε ιατρικές πράξεις, αλλά περιλαμβάνει και την ανθρώπινη διάσταση. Υπάρχει κάποιος να ακούσει, να καθοδηγήσει και να στηρίξει». Η Ελλάδα, όπως επισημαίνει, είναι ήδη μία από τις πιο «γηρασμένες» χώρες της Ευρώπης, ενώ οι δημόσιες δομές που θα μπορούσαν να καλύψουν αυτές τις ανάγκες παραμένουν ανεπαρκείς.
«Η κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα αποτελεί βασικό στοιχείο αξιοπρέπειας. Το να μπορεί ένας άνθρωπος να παραμείνει στο σπίτι του, με υποστήριξη, κάνει πραγματική διαφορά. Το ζητούμενο είναι να διασφαλιστεί ότι κανείς δεν θα είναι μόνος απέναντι στην ασθένειά του», καταλήγει η Κατερίνα Παράσχου.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
