Η μοναξιά αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις

Η μοναξιά συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης βαλβιδικής καρδιακής νόσου, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας «Journal of the American Heart Association». Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψη οι παραδοσιακοί παράγοντες κινδύνου και η γενετική προδιάθεση, τα άτομα που αισθάνονται μοναξιά διατρέχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο καρδιακών επιπλοκών.

Η βαλβιδική καρδιοπάθεια εμφανίζεται όταν μία από τις τέσσερις βαλβίδες της καρδιάς δεν λειτουργεί σωστά. Σύμφωνα με έκθεση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας για το 2026, η νόσος ευθύνεται για περισσότερους από 440.000 θανάτους στις ΗΠΑ την περίοδο 1999-2020.

Στη μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 463.000 συμμετέχοντες της βάσης UK Biobank, με μέση ηλικία τα 58 έτη. Οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ερωτηματολόγια που αξιολογούσαν τη μοναξιά και την κοινωνική απομόνωση κατά την έναρξη της μελέτης. Οι ερωτήσεις για τη μοναξιά αφορούσαν το πόσο συχνά ένιωθαν μόνοι και εάν μπορούσαν να εμπιστευτούν τους άλλους, ενώ οι ερωτήσεις για την κοινωνική απομόνωση επικεντρώνονταν στη συχνότητα των δια ζώσης επαφών.

Τα άτομα με υψηλότερες βαθμολογίες μοναξιάς ήταν κυρίως άνδρες, με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο, υψηλότερα ποσοστά καπνίσματος και σωματικής αδράνειας, καθώς και ανθυγιεινές συνήθειες ύπνου και διατροφής.

Μακροχρόνια παρακολούθηση και αποτελέσματα

Η ερευνητική ομάδα του κινεζικού πανεπιστημίου Central South University παρακολούθησε τους συμμετέχοντες για σχεδόν 14 χρόνια, χρησιμοποιώντας ιατρικά αρχεία για νέες διαγνώσεις βαλβιδικών παθήσεων, καθώς και γενετικά δεδομένα και οικογενειακό ιστορικό μέσω δειγμάτων αίματος.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής καταγράφηκαν περισσότερα από 11.000 νέα περιστατικά εκφυλιστικής βαλβιδοπάθειας. Τα άτομα που ανέφεραν υψηλά επίπεδα μοναξιάς είχαν 19% αυξημένο κίνδυνο εκφυλιστικής βαλβιδοπάθειας, 21% αυξημένο κίνδυνο στένωσης αορτικής βαλβίδας και 23% αυξημένο κίνδυνο ανεπάρκειας μιτροειδούς βαλβίδας, σε σύγκριση με όσους δήλωσαν ελάχιστη μοναξιά. Αντίθετα, η κοινωνική απομόνωση δεν φάνηκε να επηρεάζει την εμφάνιση βαλβιδοπαθειών.

Συσχετίσεις και περιορισμοί της μελέτης

Η μοναξιά φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο ανεξάρτητα από το γενετικό υπόβαθρο. Ωστόσο, όσοι είχαν παράλληλα υψηλό γενετικό κίνδυνο και υψηλή βαθμολογία μοναξιάς παρουσίασαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης βαλβιδικής νόσου.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η σχέση αυτή εξηγείται εν μέρει από ανθυγιεινές συμπεριφορές όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και η ακανόνιστη σωματική δραστηριότητα. Επισημαίνουν επίσης ότι η μελέτη είναι παρατηρησιακή, δείχνοντας συσχέτιση αλλά όχι αιτιώδη σχέση. Για τον λόγο αυτό, απαιτούνται περαιτέρω έρευνες ώστε να διευκρινιστούν οι βιολογικοί μηχανισμοί που συνδέουν τη μοναξιά με την εκφύλιση των βαλβίδων και να διερευνηθεί αν παρεμβάσεις που μειώνουν τη μοναξιά μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο βαλβιδοπάθειας.