ΣΕΒΤ: Ανθεκτικότητα - στρατηγικός σχεδιασμός στο μέλλον της αγροδιατροφής

Στον καθοριστικό ρόλο της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, αλλά και των εθνικών στρατηγικών σχεδίων αναφέρθηκε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Τσιάρας στο πάνελ με τίτλο «Ευρωπαϊκές Πολιτικές και Παγκόσμιες Εξελίξεις στη Βιομηχανία Τροφίμων - Τι να περιμένουμε τα επόμενα χρόνια», το οποίο διοργανώθηκε στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων.

Ο κ. Τσιάρας υποστήριξε ότι «η πολιτική για τον πρωτογενή τομέα δεν είναι απλώς η διαχείριση οικονομικών κονδυλίων σε ορίζοντα πενταετίας. 

Είναι το βασικό εργαλείο σταθερότητας και προγραμματισμού για την ελληνική παραγωγή, και ο μόνος δρόμος για να πετύχουμε μεσο-μακροπρόθεσμους στόχους».

Στάθηκε στην ανθεκτικότητα ως το νέο ζητούμενο, αφήνοντας πίσω, όπως είπε, τις γενικές αναφορές σε "ανάπτυξη" ή "αειφορία" ενώ προειδοποίησε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι, καθώς «διαθέτει τεράστιους οικονομικούς πόρους για τον πρωτογενή τομέα, αλλά δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει τι ακριβώς θέλει από αυτόν. 

Αυτό είναι το στρατηγικό ερώτημα της εποχής», επισήμανε.

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έκανε εκτενή αναφορά στα προγράμματα τόσο τα Εθνικά όσο και του Ταμείου Ανάκαμψης, που αξιοποιούνται για τη μεταποίηση και τον εκσυγχρονισμό των μονάδων του αγροδιατροφικού τομέα, ενώ αναγνώρισε και τις διαχρονικές παθογένειες του συστήματος, τονίζοντας πως γίνεται μια "μεγάλη προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κράτους".

«Δίνουμε σε παραγωγούς και μεταποιητικές επιχειρήσεις τη δυνατότητα να κάνουν το επόμενο βήμα. 

Όμως, όλα αυτά πρέπει να εντάσσονται σε ένα συνεκτικό πλαίσιο και να μην χάνονται στη γραφειοκρατία», είπε σχετικά.

Υπενθύμισε πως τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει δραστικές μειώσεις στους φορολογικούς συντελεστές, ενώ η πολιτεία έχει σταθεί στο πλευρό των επιχειρήσεων με μέτρα στήριξης και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας.

Τέλος, προειδοποίησε ότι η δημογραφική στασιμότητα και η πληθυσμιακή γήρανση στην Ευρώπη συνιστούν σοβαρή απειλή για το μέλλον της πρωτογενούς παραγωγής, κάνοντας λόγο για μια «αρνητική εξέλιξη» που δεν προμηνύει θετικές προοπτικές.