Η κινητή πρόσβαση στο διαδίκτυο έχει εξελιχθεί σε βασικό κανάλι ψηφιακής συμμετοχής για δισεκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του GSMA, το 58% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή περίπου 4,7 δισεκατομμύρια άνθρωποι, χρησιμοποιεί mobile internet μέσω προσωπικής συσκευής.
Παρά τη σημαντική αυτή πρόοδο, η σχετική έρευνα επισημαίνει ότι το κύριο ζήτημα δεν είναι πλέον η τεχνολογική υποδομή αλλά η πραγματική υιοθέτηση. Περίπου 3,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή το 38% του παγκόσμιου πληθυσμού, ζουν σε περιοχές με κάλυψη κινητής ευρυζωνικότητας, αλλά δεν κάνουν χρήση mobile internet. Το "usage gap" παραμένει σχεδόν δέκα φορές μεγαλύτερο από το "coverage gap", καθώς μόνο το 4% του πληθυσμού δεν καλύπτεται από mobile broadband. Η συνδεσιμότητα υπάρχει, αλλά η χρήση παραμένει περιορισμένη.
Το φαινόμενο αυτό είναι πιο έντονο στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Αν και από αυτές προέρχεται σχεδόν το 90% της παγκόσμιας αύξησης χρηστών, το 93% όσων παραμένουν εκτός mobile internet εξακολουθούν να ζουν σε αυτές τις περιοχές. Οι ανισότητες είναι εμφανείς και εντός των ίδιων κοινωνιών, με τους κατοίκους αγροτικών περιοχών να είναι 25% λιγότερο πιθανό να χρησιμοποιούν mobile internet σε σύγκριση με τους αστικούς πληθυσμούς, ενώ οι γυναίκες παραμένουν κατά 14% λιγότερο πιθανό να είναι χρήστες σε σχέση με τους άνδρες.
Σύμφωνα με το GSMA, ο βασικότερος φραγμός παραμένει η οικονομική προσιτότητα, ιδιαίτερα των συσκευών. Στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, το κόστος ενός βασικού smartphone με δυνατότητα internet αντιστοιχεί κατά μέσο όρο στο 16% του μηνιαίου εισοδήματος, ενώ για το φτωχότερο 20% του πληθυσμού το ποσοστό αυτό φτάνει το 48%. Αυτό εξηγεί γιατί δύο στους τρεις ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν mobile internet, αν και ζουν σε περιοχές με κάλυψη, δεν διαθέτουν καν κινητό τηλέφωνο.
Εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι το επίπεδο γνώσεων και ψηφιακών δεξιοτήτων. Η έλλειψη εξοικείωσης με το mobile internet, η περιορισμένη κατανόηση των δυνατοτήτων του και η αβεβαιότητα ως προς τη χρήση του λειτουργούν ανασταλτικά. Το GSMA τονίζει ότι οι πρωτοβουλίες ψηφιακής εκπαίδευσης θα πρέπει να επικεντρώνονται στις πραγματικές ανάγκες των χρηστών και στο κοινωνικό τους πλαίσιο, ώστε η τεχνολογία να αξιοποιείται ουσιαστικά.
Τα ζητήματα ασφάλειας και εμπιστοσύνης αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Ανησυχίες για απάτες, παρενόχληση, κλοπή ταυτότητας, επιβλαβές περιεχόμενο και προστασία προσωπικών δεδομένων περιορίζουν την υιοθέτηση και τη χρήση του mobile internet. Η απουσία αίσθησης ασφάλειας οδηγεί πολλούς χρήστες να περιορίζονται σε βασικές δραστηριότητες όπως η επικοινωνία και η ψυχαγωγία.
Η συνάφεια του περιεχομένου και των υπηρεσιών αποδεικνύεται επίσης καθοριστική. Η πρόσβαση δεν αρκεί αν το περιεχόμενο δεν είναι χρήσιμο, εύχρηστο και διαθέσιμο στην τοπική γλώσσα. Η ανάπτυξη τοπικών ψηφιακών οικοσυστημάτων και εφαρμογών που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των κοινοτήτων αποτελεί βασικό μοχλό για τη διεύρυνση της χρήσης.
Σε επίπεδο δικτύων, οι επενδύσεις επικεντρώνονται πλέον στο 5G, το οποίο καλύπτει πάνω από το 54% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ το 4G φτάνει το 93%. Ωστόσο, σε πολλές περιοχές, ιδίως στην υποσαχάρια Αφρική, σημαντικό μέρος των χρηστών εξακολουθεί να βασίζεται σε συσκευές 3G ή feature phones για πρόσβαση στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ποιότητα της εμπειρίας.
Η έρευνα καταλήγει πως η ουσιαστική συνδεσιμότητα δεν αφορά μόνο την κάλυψη, αλλά μια ασφαλή, προσιτή και παραγωγική ψηφιακή εμπειρία. Η γεφύρωση του ψηφιακού χάσματος αποτελεί στρατηγική επένδυση, καθώς η πρόσβαση στο mobile internet συνδέεται άμεσα με τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση, το ηλεκτρονικό εμπόριο και οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, με σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομική συμμετοχή και την ανάπτυξη.
Συνοψίζοντας, το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι η μετάβαση από την κάλυψη στη χρήση, με έμφαση στο κόστος συσκευών, τις ψηφιακές δεξιότητες και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης, ώστε η συνδεσιμότητα να μεταφράζεται σε πραγματική αξία για τον χρήστη και την οικονομία.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news