Ο Ζου Ρονγκτζί, πρώην πρωθυπουργός της Κίνας, απεβίωσε στο Πεκίνο σε ηλικία 97 ετών, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα (Xinhua). Η συμβολή του στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας υπήρξε καθοριστική, καθώς προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις κατά τη διάρκεια της θητείας του από το 1998 έως το 2003, υπό τον πρόεδρο Τζιάνγκ Ζεμίν.
Οι μεταρρυθμίσεις του Ζου διαμόρφωσαν το οικονομικό τοπίο της Κίνας, ενισχύοντας την ανάπτυξη και τη διεθνή θέση της χώρας. Γνωστός για τον άμεσο λόγο του, προκάλεσε αίσθηση όταν, το 2011, δημοσιεύτηκε τετράτομη ανθολογία των ομιλιών του, στην οποία χαρακτήριζε αντιπλημμυρικά έργα ως «έργα από πολτό τόφου» και τραπεζίτες ως «βλάκες».
Τα απερίφραστα σχόλιά του έγιναν ανάρπαστα, καθώς ξεχώριζαν σε μια περίοδο που οι Κινέζοι ηγέτες προτιμούσαν προσεκτικές δηλώσεις. Μεταρρυθμιστές αξιωματούχοι και διανοούμενοι βρήκαν στις 2.042 σελίδες των ομιλιών του ένα σπάνιο καθρέφτισμα του συντηρητισμού και του κομφορμισμού της τότε ηγεσίας, αναζητώντας σχόλια με νόημα για το παρόν.
Πολλά από τα ζητήματα που απασχολούσαν την οικονομία της Κίνας τα χρόνια πριν την ανάληψη της εξουσίας από τον Σι Τζινπίνγκ αναλύονται στις «Αυθεντικές Ομιλίες του Ζου Ρονγκτζί». Τα προβλήματα αυτά περιλάμβαναν το χρέος των τοπικών διοικήσεων, απερίσκεπτα τραπεζικά δάνεια, πληθωρισμό, ταχύτατη αστικοποίηση και διαφθορά που υπονόμευε την εμπιστοσύνη των πολιτών και τα κρατικά ταμεία.
«Η χώρα μας αντιμετωπίζει πολλές δυνητικές κρίσεις που μπορεί να ξεσπάσουν ανά πάσα στιγμή», δήλωνε ο Ζου στις αρχές του 1998. «Ο απλός λαός είναι δυσαρεστημένος από εμάς με πολλούς τρόπους. Κυρίως είναι η διαφθορά μεταξύ αξιωματούχων, το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς και ο τρόπος με τον οποίο μερικοί τοπικοί αξιωματούχοι δρουν σαν τύραννοι».
Ο Ζου αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Τσινγκχουά του Πεκίνου και εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1949, την ίδια χρονιά που ο Μάο Τσετούνγκ ανακήρυξε την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης εστάλη στην επαρχία, όμως αργότερα αποκαταστάθηκε πολιτικά και ανέβηκε σταδιακά στην ιεραρχία. Το 1987 ανέλαβε δήμαρχος της Σανγκάης, επιβλέποντας τα πρώτα βήματα της πόλης ως μελλοντικού χρηματοοικονομικού κόμβου.
Το 1991 μετακινήθηκε στο Πεκίνο για να εργαστεί στην κεντρική κυβέρνηση, συμβάλλοντας σε μεταρρυθμίσεις που μετέτρεψαν την Κίνα σε αναδυόμενη υπερδύναμη με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Ωστόσο, ορισμένοι Κινέζοι παρατηρητές θεωρούν ότι η θητεία του Ζου δεν ήταν απαλλαγμένη από προβλήματα. Υποστηρίζουν πως λάθη στην πολιτική για τα δημητριακά, την κατανομή φόρων και το κλείσιμο κρατικών εργοστασίων δημιούργησαν δυσκολίες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν οι διάδοχοί του.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
