Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 1,6% από την 1η Δεκεμβρίου, ανταποκρινόμενη στις μαζικές κινητοποιήσεις για την αγοραστική δύναμη και τις διεκδικήσεις της νεολαίας. Η νέα αυτή αύξηση ανεβάζει τον κατώτατο μισθό πάνω από τα 1.500 ευρώ καθαρά, φτάνοντας τα 1.502 ευρώ, δηλαδή προσθέτει 23,65 ευρώ μηνιαίως στους εργαζόμενους.
Σε συνέντευξη Τύπου, ο υπουργός Εργασίας Ζαν-Πιερ Φαραντού διευκρίνισε ότι η αύξηση αυτή επισπεύδει την προγραμματισμένη αυτόματη αναπροσαρμογή που θα εφαρμοζόταν τον Ιανουάριο, επιλέγοντας να τεθεί σε ισχύ από την 1η Δεκεμβρίου. Σήμερα, ο κατώτατος μισθός ανέρχεται στα 1.477,93 ευρώ.
Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνί τόνισε πως πρόκειται για τη "δεύτερη σημαντικότερη αύξηση μέσα σε 20 χρόνια", δίνοντας έμφαση στον «συμβολικό» χαρακτήρα της απόφασης. Υπογράμμισε επίσης ότι η αύξηση σχεδιάστηκε προσεκτικά ώστε να μην προκαλέσει απώλειες θέσεων εργασίας, μετά από διαβουλεύσεις με συνδικάτα και εργοδοτικές ομοσπονδίες.
Παράλληλα, ο Ζαν-Πιερ Φαραντού χαρακτήρισε την αύξηση "χείρα βοηθείας" και "ώθηση", σημειώνοντας ότι καλούνται οι επαγγελματικοί κλάδοι να ξεκινήσουν άμεσα διαπραγματεύσεις για την αναπροσαρμογή των συμβατικών ελάχιστων μισθών με βάση το νέο Smic.
Ωστόσο, οι αντιδράσεις από τα συνδικάτα παραμένουν έντονες. Η επικεφαλής της CFDT, Μαριλίζ Λεόν, χαρακτήρισε την αύξηση "ανεπαρκή", ενώ η επικεφαλής της CGT, Σοφί Μπινέ, έκανε λόγο για "ψίχουλα" και κάλεσε σε νέες διαδηλώσεις στις 17 Νοεμβρίου.
Η Γαλλία διατηρεί έναν από τους υψηλότερους κατώτατους μισθούς στην Ευρώπη, με το ελάχιστο εισόδημα να φτάνει το 67% του μέσου το 2024. Περίπου το 12,7% των εργαζομένων αμείβονται με κατώτατο ή κοντά σε αυτόν μισθό, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από αυτό της Γερμανίας και της Ολλανδίας.
Οι μεταβολές στον κατώτατο μισθό στη Γαλλία, που συνήθως συνδέονται με τον πληθωρισμό και εφαρμόζονται τον Ιανουάριο ή ενδιάμεσα στη χρονιά, έχουν ευρύ αντίκτυπο στο εργατικό κόστος και αποτελούν πολιτικά ευαίσθητο θέμα.
Η κυβέρνηση αναζητά τρόπους περιορισμού της δημόσιας δυσαρέσκειας, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τους περιορισμούς που επιβάλλει το αυξανόμενο δημόσιο χρέος.
Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τα λύκεια τον Σεπτέμβριο και έχουν εξελιχθεί σε ευρύτερο κύμα διαμαρτυρίας για το κόστος διαβίωσης, τις δημόσιες υπηρεσίες και τη γενικότερη πολιτική κατάσταση.
Οι εξελίξεις λαμβάνουν χώρα πέντε μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν αντιπαράθεση μεταξύ της ακροδεξιάς υποψήφιας Μαρίν Λεπέν και του υποψήφιου της ριζοσπαστικής αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν στον δεύτερο γύρο.
Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος ολοκληρώνει τη δεύτερη θητεία του με ιστορικά χαμηλά ποσοστά αποδοχής, δεν έχει δικαίωμα επανεκλογής.