Το κόστος της ενέργειας δεν είναι ένα ακόμη πρόβλημα της καθημερινότητας.
Είναι ο λογαριασμός του μικρού εργοστασίου, ο φούρνος του αρτοποιού, η αντλία του αγρότη. Και φυσικά το ψαλλίδισμα της ανταγωνιστικότητας των μεγάλων ενεργοβόρων βιομηχανικών μονάδων.
Κάθε αύξηση περνά στο κόστος παραγωγής, περνά στο ράφι και τελικά στο ήδη πιεσμένο οικογενειακό τραπέζι. Οι επιδοτήσεις προσφέρουν ανάσα, όχι όμως σταθερό έδαφος για επενδύσεις.
Για να λυθεί ο γρίφος χρειάζονται δίκτυα, σύγχρονη αποθήκευση, λιγότερη σπατάλη και κανόνες που αντέχουν περισσότερο από έναν χειμώνα. Αλλιώς, η χώρα θα μετρά συνεχώς επιδοτήσεις και χαμένες ευκαιρίες. Όπως συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες.