Φωτο: Shutterstock

Δεν είναι αθώοι οι Μίδες της «δημοκρατίας»

Κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ, τυφλωμένοι από αντιμνημονιακό μίσος και δίψα για εξουσία, δίχασαν, συκοφάντησαν και χρησιμοποίησαν ρητορική που τραυμάτισε τη Δημοκρατία.

«Η συνέχεια του λάθους με την τρόικα συνιστά συνειδητή εγκληματική πράξη κατά της πατρίδας και του λαού μας που βυθίζεται στην ανθρωπιστική κρίση»…«να σταματήσετε να ποτίζετε με δηλητήριο την οικονομία και το λαό». «Σήμερα, συζητάμε για εκατομμύρια ανθρώπους που βυθίζονται στη φτώχεια, στην πείνα και στην απελπισία, για ζωές που σβήνουν στο σκοτάδι, µε κομμένο το ρεύμα της ύπαρξής τους, για ανθρώπους που πεθαίνουν […] η χώρα βρίσκεται σε ανθρωπιστική κρίση». «Η Ελλάδα είναι μια χώρα µε ανεξάντλητη γεωπολιτική δυναμική, την οποία δεν πρέπει να εξαντλήσουμε παραδίδοντας τη χώρα ενέχυρο στους δανειστές». «Δεν βρίσκουμε λόγια για να περιγράψουμε την εθνική τραγωδία που βιώνει ο λαός µας, το κοινωνικό ολοκαύτωμα που συνεπάγεται η απαρέγκλιτη εφαρμογή των καταστροφικών μέτρων του μνημονίου εδώ και τρία χρόνια […] Η πολιτική σας έχει οδηγήσει τη χώρα σε µία ανείπωτη καταστροφή». «Η Ελλάδα θα διαπραγματευτεί με δύναμη, αποφασιστικότητα και με συμμαχίες στην Ευρώπη για το επαχθές και μη βιώσιμο χρέος».

«Το Μνημόνιο απεδείχθη εθνοκτόνο, προκάλεσε χιλιάδες αυτοκτονίες Ελλήνων, επέφερε ανεπανόρθωτη οικονομική και κοινωνική καταστροφή, δραματική συρρίκνωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, άνευ προηγουμένου αύξηση της ανεργίας και εκτίναξη του χρέους σε επίπεδα μη αντιμετωπίσιμα». «Το τοκογλυφικό μνημόνιο διογκώνει το ελληνικό χρέος Απεδείχθη και πάλι η απάτη του μνημονίου. Χιλιάδες Έλληνες αυτόχειρες, εκατομμύρια άνεργοι, μηδενική παραγωγή και διόγκωση του ελληνικού χρέους». «Οι τοκογλύφοι καταστρέφουν την οικονομία μας με στόχο να αρπάξουν τον εθνικό μας πλούτο. Μόνη λύση η άμεση διαγραφή του παράνομου χρέους και η καταγγελία του εθνοκτόνου μνημονίου».

Το πρώτο αντιμνημονιακό κρεσέντο είναι αποσπάσματα από ομιλίες του Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή το διάστημα 2012 -2014, καθώς και από προεκλογικές ομιλίες το 2015. Η δεύτερη παράθεση αφορά ανακοινώσεις του 2013 της Χρυσής Αυγής για το μνημόνιο. Δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ των δύο: ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή διαφέρουν όσο η ημέρα με το νύχτα.

Ωστόσο κάποιοι του ΣΥΡΙΖΑ, τυφλωμένοι από το αντιμνημονιακό μίσος και τη δίψα για εξουσία, δεν φρόντισαν, όπως θα έπρεπε, να απορρίψουν, κατηγορηματικά, πρακτικές και φρασεολογία που δεν έχουν καμία θέση σε μια δημοκρατία. Δεν φρόντισαν να ζυγίσουν τις λέξεις, να αποφύγουν την ακραία ρητορική, να αντισταθούν στην ολοκληρωτική απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των θεσμών, να αποκρούσουν τις πρακτικές βίας.

Δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά μια παρέα αμοραλιστών και αδίστακτων στο κυνήγι της εξουσίας, που πήρε τον έλεγχο του ΣΥΡΙΖΑ. Άνθρωποι μικροί με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Σαν νέοι Μίδες που μπορούσαν να λένε και να κάνουν ό,τι θέλουν, πιστεύοντας ακράδαντα πως ό,τι αγγίζουν μετουσιώνεται σε αγνή, ατόφια δημοκρατία. Και όλοι οι άλλοι, φασίστες.

Οι Μίδες της «δημοκρατίας», μπορούσαν να καλούν το λαό να είναι «ή μαζί μας ή εναντίον μας». Οι Μίδες της «δημοκρατίας» μπορούσαν να αποκαλούν τους δανειστές – εταίρους, εκβιαστές και τοκογλύφους, αρπακτικά που επεδίωκαν να πάρουν τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας για ένα κομμάτι ψωμί.

Οι Μίδες της «δημοκρατίας» δεν είχαν κανένα πρόβλημα με τους προπηλακισμούς ακόμα και ξυλοδαρμούς, πολιτικών και δημοσιογράφων. Οι Μίδες της «δημοκρατίας» μπορούσαν να χαϊδεύουν τους αγανακτισμένους πολίτες που δημιουργούσαν συστηματικά επεισόδια, πορείες στις οποίες φώναζαν συνθήματα όπως «να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» και έστηναν κρεμάλες για τους βουλευτές που θα ψήφιζαν υπέρ της συμφωνίας.

Οι Μίδες της «δημοκρατίας» μπορούσαν να χειροκροτούν τον προπηλακισμό του Πρόεδρο της Δημοκρατίας με συνθήματα «προδότη παραιτήσου». Οι Μίδες της «δημοκρατίας» μπορούσαν να απευθύνουν συνθήματα σε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, όπως «Κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ», «Έξω οι κλέφτες του ΠΑΣΟΚ», «έξω οι κλέφτες από την πόλη», «εκλογές», « 1, 2, 3, η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», «πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από εδώ».

Οι Μίδες της «δημοκρατίας» μπορούσαν να απαξιώνουν συνολικά το πολιτικό σύστημα, ανοίγοντας το δρόμο για την είσοδο στη Βουλή «πολιτικών» μορφωμάτων σαν την Χρυσή Αυγή. 

Οι Μίδες της «δημοκρατίας» μπορούσαν να συνεργάζονται και να κάνουν κυβέρνηση με τους πατριδοκάπηλους των ΑΝΕΛ. Μπορούσαν να χαμογελούν με ικανοποίηση όταν ο Πάνος Καμμένος κατήγγειλε σχέδιο ορισμένων απατεώνων να βάλουν την Ελλάδα στον κλοιό των μνημονίων ή όταν κατηγορούσε ως «προδότες της χώρας» όσους υπέγραψαν μνημόνιο «και οι προδότες σε αυτόν εδώ τον τόπο δεν έχουν αύριο».

Οι Μίδες της «δημοκρατίας» μπορούσαν να καλούν τους πολίτες σε «ανυπακοή», να τους ενθαρρύνουν να μην πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς την εφορία, τις τράπεζες, τις ΔΕΚΟ, τα διόδια κ.α. Tον Ιανουάριο του 2011 ο ίδιος ο πρόεδρος του Σύριζα Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε τα διόδια της Κορίνθου, τιμώντας το κίνημα «Δεν Πληρώνω» και άνοιξε τις μπάρες για να διέλθουν τα αυτοκίνητα χωρίς να πληρώσουν.

Και όταν το όνειρο έγινε πραγματικότητα και οι Μίδες της «δημοκρατίας» κατέκτησαν την εξουσία δεν είχαν κανένα να δισταγμό να υπογράψουν μνημόνιο και να εφαρμόσουν, με αξιοζήλευτη αποτελεσματικότητα, μνημόνιο. 

Οι Μίδες της «δημοκρατίας» δεν είναι αθώοι. Οι Μίδες της «δημοκρατίας» έκαναν τα πάντα: δίχασαν, συκοφάντησαν, ισοπέδωσαν, χρησιμοποίησαν μέσα ενημέρωσης, εργαλειοποίησαν θεσμούς, απείλησαν, εκβίασαν. Όλα στο όνομα μιας «δημοκρατίας» που δεν είχε, και δεν έχει, την παραμικρή σχέση με την Δημοκρατία ή την Αριστερά.

Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ελλάδα - Τουρκία: «Δίκαιο», διάλογος, πόλεμος και η σκληρή πραγματικότητα

Το 1980 το ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 56,8 δισ. δολάρια έναντι 68,79 δισ. δολαρίων της Τουρκίας, αντιστοιχούσε στο 83% της γειτονικής χώρας. Σήμερα το ελληνικό ΑΕΠ φτάνει τα 218 δισ. δολάρια έναντι 771 δισ. της Τουρκίας και αντιστοιχεί στο 28%.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η πανδημία, ο ρόλος του κράτους και η κατάρρευση των μύθων της Αριστεράς

Η διαχείριση της πανδημίας υπενθύμισε ότι το κράτος έχει τεράστιες εξουσίες για να αντιμετωπίσει κρίσεις. Όμως, η αποτελεσματική αξιοποίηση των συντελεστών παραγωγής μπορεί να γίνει μόνο από τον ιδιωτικό τομέα.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η μάχη κατά του κορονοϊού και το κρίσιμο μέτωπο της οικονομίας

Στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της επιδημίας βρίσκονται οι γιατροί και οι νοσηλευτές μας. Σε έναν πόλεμο ωστόσο, εξίσου σημαντικά είναι και τα μετόπισθεν, στην προκειμένη περίπτωση, η οικονομία, η οποία δέχεται σοβαρά πλήγματα από την καραντίνα.