Οι χώρες του κόσμου φαίνεται πως δεν θα καταφέρουν να προστατεύσουν και να διατηρήσουν το 30% της βιοποικιλότητας σε ξηρά και θάλασσα έως το 2030, παρά τις σχετικές δεσμεύσεις τους, σύμφωνα με έκθεση οργανώσεων για τη διατήρηση της φύσης που δημοσιεύθηκε έναν μήνα πριν από τη διεθνή σύνοδο κορυφής για τη βιοποικιλότητα COP17 στην Αρμενία.
Ο στόχος «30x30», δηλαδή η δέσμευση να προστατευθεί το 30% της φύσης ως το τέλος της δεκαετίας, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της διεθνούς συμφωνίας για τη φύση. Η συμφωνία αυτή θεωρείται το αντίστοιχο της Συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα, που υπεγράφη το 2022 στην COP του Μόντρεαλ.
Ωστόσο, οι δεσμεύσεις των κρατών δεν μετατρέπονται με επαρκή ταχύτητα σε πράξεις, σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιοποιήθηκε από τις οργανώσεις Campaign for Nature και Together for the Ocean.
Όπως επισήμανε ο Μπράιαν Ο’Ντόνελ, διευθυντής της Campaign for Nature, «οι κυβερνήσεις έχουν ήδη αποδείξει ότι είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν γρήγορες πρόοδοι, αλλά ο κόσμος δεν βρίσκεται ακόμη σε καλό δρόμο για να πετύχει τον στόχο του 30%».
Περίπου το 20% των χερσαίων εκτάσεων και των εσωτερικών υδάτων έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενες ή διατηρούμενες περιοχές, με το ποσοστό να μπορεί να φτάσει το 27% έως το 2030, εφόσον οι κυβερνήσεις τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους.
Αντιθέτως, η προστασία των ωκεανών υπολείπεται σημαντικά, καθώς μόνο το 10% των ωκεανών προστατεύεται σήμερα και εκτιμάται ότι το ποσοστό αυτό δεν θα ξεπεράσει το 12% ως το τέλος της δεκαετίας.
Τα συμπεράσματα της έκθεσης δημοσιεύθηκαν λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής για τη βιοποικιλότητα στην Αρμενία, που θα πραγματοποιηθεί από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου, όπου οι χώρες θα επανεξετάσουν την πρόοδο στην επίτευξη των στόχων.
Η χρηματοδότηση αναδεικνύεται ως ένα από τα βασικά εμπόδια, καθώς απαιτούνται ετήσιες επενδύσεις μεταξύ 100 και 180 δισ. δολαρίων, ενώ οι σημερινές παγκόσμιες δαπάνες φτάνουν μόλις τα 24 δισ. δολάρια.
Σύμφωνα με την έκθεση, «το έλλειμμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο σε ό,τι αφορά τους ωκεανούς, όπου χρειάζονται περίπου 16 δισ. δολάρια ετησίως, αλλά αυτή τη στιγμή δαπανώνται μόνο 1,8 δισ. δολάρια».
Για να καλυφθεί αυτό το χρηματοδοτικό κενό, απαιτούνται σημαντικά μεγαλύτερες εθνικές και διεθνείς δεσμεύσεις από τις κυβερνήσεις, καθώς και η συμβολή του ιδιωτικού τομέα, όπως τόνισε ο Ο’Ντόνελ. Αυτά τα κεφάλαια θα πρέπει κυρίως να κατευθυνθούν προς τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Παρά τις δυσκολίες, ο στόχος «30x30» παραμένει «εφικτός», με ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία, η Αυστραλία, η Κόστα Ρίκα, το Ομάν και η Νότια Αφρική, να έχουν πρόσφατα επεκτείνει τις προστατευόμενες περιοχές τους.
Η σύνοδος κορυφής του ΟΗΕ στο Γερεβάν αποτελεί το βασικό βήμα για την αξιολόγηση της προόδου, τη διαπραγμάτευση της χρηματοδότησης και τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων για τη βιοποικιλότητα.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
