Σε δύσκολη θέση ο Μακρόν τα τελευταία εικοσιτετράωρα

Υπό έντονη πολιτική πίεση βρίσκεται ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, καθώς έχει δώσει προθεσμία μέχρι το βράδυ της Τετάρτης στον υπό παραίτηση πρωθυπουργό Σεμπαστιάν Λεκορνί για να διαπιστωθεί αν είναι εφικτός ο σχηματισμός βιώσιμης κυβέρνησης. Στη συνέχεια, ο κ. Μακρόν καλείται να λάβει σημαντικές αποφάσεις, αναλαμβάνοντας πλήρως τις ευθύνες του ως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η επίτευξη πολιτικής συμφωνίας για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026. Σύμφωνα με τις προτάσεις του πρώην πρωθυπουργού Μπαϊρού, ο νέος προϋπολογισμός θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από αυστηρή δημοσιονομική λιτότητα, με στόχο την εξοικονόμηση 44 δισ. ευρώ. Παράλληλα, ο πρόεδρος Μακρόν αντιμετωπίζει έντονη κριτική τόσο από το εσωτερικό του κόμματός του όσο και από την αντιπολίτευση.

Στενοί συνεργάτες και πρώην πρωθυπουργοί, όπως ο Εντουάρ Φιλίπ και ο Γκαμπριέλ Ατάλ, έχουν εκφράσει δημόσια τη διαφωνία τους με τις επιλογές του προέδρου. Ο πρώτος ζητά τη διεξαγωγή πρόωρων προεδρικών εκλογών, ενώ ο δεύτερος δηλώνει ότι δεν κατανοεί τις αποφάσεις του κ. Μακρόν. Παρά τις διαφωνίες, αμφότεροι συμμετείχαν σε συνάντηση στο πρωθυπουργικό μέγαρο, όπου ο Σεμπαστιάν Λεκορνί είχε διαβουλεύσεις με βασικούς παράγοντες των κομμάτων που στήριξαν την κυβέρνηση Μπαϊρού. Ακολούθως, προγραμματίστηκαν συναντήσεις με εκπροσώπους και άλλων γαλλικών κομμάτων.

Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, ο Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν ζητά τη διεξαγωγή νέων βουλευτικών εκλογών. Το κόμμα, ενόψει της πιθανότητας να αποτελέσει την πρώτη κοινοβουλευτική δύναμη χωρίς όμως απόλυτη πλειοψηφία, έχει ήδη απευθύνει πρόσκληση συνεργασίας προς το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, το οποίο προς το παρόν θεωρείται συμπολιτευόμενο.

Στον χώρο της αριστεράς, διαπιστώνεται δυσκολία επίτευξης ενιαίας γραμμής, καθώς δεν φαίνεται εφικτή ούτε μια κοινή συνεδρίαση όλων των συνιστωσών. Η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λυκ Μελανσόν στηρίζει την παραίτηση Μακρόν και τη διεξαγωγή πρόωρων προεδρικών εκλογών. Αντίθετα, οι Σοσιαλιστές, οι Οικολόγοι και το Κομμουνιστικό Κόμμα τάσσονται υπέρ της πολιτικής συγκατοίκησης με τον πρόεδρο, υπό την προϋπόθεση ότι θα ορίσει αριστερό πρωθυπουργό.