Φώτο: ΑΠΕ

Ο «πονοκέφαλος» με την Εθνική Ασφαλιστική και οι φουσκωμένοι λογαριασμοί ρεύματος

Ο Επίμονος Κηπουρός σκαλίζει, ψάχνει και αναζητά ενδιαφέροντα σημεία από τον κόσμο των επιχειρήσεων, των αγορών, της οικονομίας και της πολιτικής.
  • Ούτε η νυν διοίκηση (Μυλωνά) της Εθνικής Τράπεζας, ούτε η προηγούμενη (Φραγκιαδάκη), είχαν καμία πρεμούρα να πουλήσουν την Εθνική Ασφαλιστική. Το αντίθετο. Δεν είναι καθόλου τυχαία τα απανωτά ναυάγια της υπόθεσης, με πλέον θεαματικό εκείνο της πώλησης της ασφαλιστικής στην αμερικανική Exin. Στην πραγματικότητα οι διοικήσεις της τράπεζας δεν θέλουν  να πουλήσουν τη θυγατρική και κάθε φορά ελπίζουν σε κάποια ατυχία, ώστε να μην ολοκληρωθεί η διαδικασία.
  • Το μόνο πρόβλημα είναι ότι η τράπεζα έχει αναλάβει σχετική δέσμευση στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ, με βαρύτατες επιπτώσεις στην περίπτωση που η Εθνική αθετήσει την δέσμευσή της. Η πανίσχυρη DG Comp έχει διαμηνύσει εδω και καιρό στην ΕΤΕ να μη διανοηθεί να ζητήσει νέα παράταση, με αποτέλεσμα η τράπεζα, θέλοντας και μη, να επανεκκινήσει τη διαδικασία πώλησης η οποία βρίσκεται στην τελική ευθεία.
  • Η διοίκηση της ΕΤΕ έχει πάρει απόφαση ότι πρέπει να πιει το πικρό ποτήρι και να αποδεχθεί ένα χαμηλό τίμημα, ωστόσο το μεγάλο πρόβλημα είναι οι εργαζόμενοι. Με το φιλόδοξο εγχείρημα του μετασχηματισμού της τράπεζας, στο οποίο έχει επενδύσει τόσα ο διευθύνων σύμβουλος Παύλος Μυλωνάς, να είναι σε πλήρη εξέλιξη και την τράπεζα να εξετάζει ένα νέο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε η διοίκηση είναι μια εσωτερική αναταραχή και γκρίνιες με το προσωπικό.
  • Εν τω μεταξύ, ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Εθνικής Ασφαλιστικής έστειλε επιστολή την περασμένη Παρασκευή στην επικεφαλής της DG Comp, Margrethe Vestager, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: «Η καθαρή θέση της Εταιρίας μας, σύμφωνα με τις επίσημες λογιστικές καταστάσεις, είναι σήμερα πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ (1,06 δισ. € ). Με την πλήρη συνεργασία της PWC, ο μέτοχος στα δικά του βιβλία μειώνει την αξία της Εθνικής Ασφαλιστικής κατά πεντακόσια εκατομμύρια (500 εκ. €), βάζοντας τον πήχη της πώλησης στα όρια του ξεπουλήματος, γεγονός κραυγαλέα προκλητικό και με αποτέλεσμα τη μείωση καθαρής θέσης σε κερδοφόρα επιχείρηση!». Οι εργαζόμενοι ζητούν «να δοθεί χρόνος στη συγκυρία αυτή για εξεύρεση άλλης λύσης, αν απαιτείται».
  • Μπορεί πολλά κυβερνητικά στελέχη να αναφέρονταν την προηγούμενη εβδομάδα με υπερηφάνεια στην επένδυση του ολλανδικού ομίλου Reggeborgh στην Ελλάκτωρ, την οποία απέδωσαν στο κυβερνητικό έργο, ωστόσο η μόνη ενημέρωση που είχαν για την …επένδυση ήταν ό,τι διάβασαν στον τύπο. Σημειώνω ότι ούτε το αφεντικό της Reggeborgh, ούτε άλλα στελέχη του ομίλου έχουν ζητήσει ή επιδιώξει συναντήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους.
  • Ελπίδες για μια καλύτερη συνέχεια δημιούργησε το Χρηματιστήριο Αθηνών την προηγούμενη εβδομάδα αποκομίζοντας αξιόλογα κέρδη, παρά την αναταραχή και τις διακυμάνσεις στις ξένες αγορές. Η ανησυχία για τα ελληνοτουρκικά ξεθυμαίνει και οι αγοραστές έκαναν αισθητή την παρουσία τους μετά από μεγάλο διάστημα δημιουργώντας προσδοκίες για τη συνέχεια.
  • Ωστόσο, υπάρχουν δυο μεγάλα «αλλά». Το πρώτο αφορά την κατάσταση στις ξένες αγορές. Πολλοί ανησυχούν για τον κίνδυνο μιας σημαντικής, περαιτέρω, διόρθωσης στις ΗΠΑ, όπου οι αποτιμήσεις πολλών εταιριών υψηλής τεχνολογίας έχουν ανέλθει σε υπερβολικά (τουλάχιστον σύμφωνα με κάποιους αναλυτές) επίπεδα. Μια διόρθωση στα ξένα χρηματιστήρια είναι πολύ δύσκολο να μην παρασύρει το ΧΑ.
  • Το δεύτερο «αλλά» έχει να κάνει με τις εγχώριες τράπεζες όπου υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα για τις επιπτώσεις της πανδημίας στην ποιότητα των χαρτοφυλακίων τους και το φάσμα μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης.
  • Την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΔΔΗΕ προαναγγέλλει υπερήφανα ο Κωστής Χατζηδάκης σε κάθε ευκαιρία, το τελευταίο διάστημα. Εκτός, όμως, από τα οράματα για στρατηγικό επενδυτή που θα πάρει το 49% με αυξημένα δικαιώματα στη διοίκηση και θα προσφέρει μια καλή ένεση μετρητών στη ΔΕΗ, υπάρχει και η πεζή καθημερινότητα, με την οποία μάλλον δεν τραβούν την προσοχή του υπουργείου.
  • Για παράδειγμα, μια από τις βασικές δουλειές που έχει ο ΔΕΔΔΗΕ είναι η καταμέτρηση των καταναλώσεων ρεύματος, αλλά σε αυτό το πεδίο κάτι πηγαίνει πολύ στραβά. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί καταναλωτές παίρνουν φουσκωμένους εκκαθαριστικούς λογαριασμούς επειδή ακόμη και για διάστημα εννέα μηνών (!) δεν έτυχε να περάσει απεσταλμένος του ΔΕΔΔΗΕ για να δει τις ενδείξεις του μετρητή. Χρειάζεται, άραγε, να περιμένουμε την έλευση στρατηγικού επενδυτή για να γίνουν αυτές οι απλές δουλειές;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ