Ο Χρ. Μεγάλου, η Eurobank και το επίμονο λάθος του κ. Czurda

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.
Ο Επίμονος Κηπουρός, σκαλίζει, ψάχνει και αναζητά ενδιαφέροντα σημεία από τον κόσμο των επιχειρήσεων, των αγορών, της οικονομίας και της πολιτικής.
  • Ο διευθύνων σύμβουλος του ΤΧΣ, Μάρτιν Τσούρντα (Martin Czurda) έχει -και όχι τυχαία- την φήμη εξαιρετικά ήρεμου ανθρώπου και σίγουρα δεν είναι από αυτούς που θα περίμενε κανείς να εξάψει τα πάθη σε ένα τραπεζικό συνέδριο, όπως αυτό που πραγματοποιήθηκε χθες στην Αθήνα (11thRisk management & Compliance Forum).
  • Και όμως ο κ. Τσούρντα κατάφερε να ζωντανέψει το κοινό και μάλιστα με το παραπάνω στο κάπως δύσκολο θεματικά, για να το θέσουμε ευγενικά, συνέδριο με ένα επίμονο λάθος: αποκάλεσε, δυο φορές, το διευθύνοντα σύμβουλο του Ομίλου Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστο Μεγάλου, ως διευθύνοντα σύμβουλο της Eurobank! Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ο CEO του ΤΧΣ δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι είχε πρωτογνωρίσει τον κ. Μεγάλου ως διευθύνοντα σύμβουλο της Eurobank (όπου ο κ. Μεγάλου είχε βρεθεί την περίοδο 2013-2015) και κάπως έτσι ξεκίνησε η κουβέντα, μετά από σχετική ερώτηση, αν υπάρχει θέμα συγχώνευσης της Eurobank – Πειραιώς.
  • Η απάντηση, βέβαια, ήταν αρνητική και εκτός από τον κ. Μεγάλου και οι άλλοι εκπρόσωποι των συστημικών τραπεζών, που συμμετείχαν σε πάνελ του συνεδρίου, ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Π. Μυλωνάς, ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Eurobank Θ. Καλαντώνης και ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Alpha Bank Α. Θεοδωρίδης απέκλεισαν το ενδεχόμενο νέων συγχωνεύσεων, τουλάχιστον για τα επόμενα 2-3 χρόνια. Μετά; Μετά, ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Ή, για να θυμηθούμε τον Κέινς, μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί.
  • Πάλι καλά. Γιατί κάποιος καχύποπτος θα μπορούσε να κάνει την τολμηρή υπόθεση ότι ο κ. Τσούρντα, ως μεγαλομέτοχος της Πειραιώς, έχει πολλά και μεγαλεπήβολα σχέδια και το λάθος του δεν ήταν παρά μια ακούσια προβολή των σχεδίων του! Αυτά θα τα φανταζόταν ένας καχύποπτος, γιατί ένας ρεαλιστής θα θύμιζε ότι ο κ. Τσούρντα, ως εκπρόσωπος του ΤΧΣ και μέτοχος τραπεζών δυσκολεύεται ακόμα και ένα μη εκτελεστικό μέλος Δ.Σ. να αλλάξει!
  • Την Πέμπτη, μαθαίνουμε, έχει προγραμματιστεί η γενική συνέλευση της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) κατά την οποία ο μοναδικός μέτοχος, το Υπερταμείο, θα προχωρήσει στην αντικατάσταση του διευθύνοντος συμβούλου Γιώργου Τερζάκη. Ολα δείχνουν πως τη θέση του κ. Τερζάκη θα καταλάβει ο Γιάννης Παναγιωτίδης, αν και η κορύφωση της δικαστικής κόντρας της ΕΤΑΔ με τον ξενοδοχειακό όμιλο Μαντωνανάκη παραλίγο να τινάξει στον αέρα την επιλογή νέας διοίκησης.
  • «Ματώνει» ο άλλος, πάνω από δέκα χρόνια, για να εξυπηρετεί χωρίς καθυστερήσεις στεγαστικό δάνειο με ρήτρα ελβετικού φράγκου, παρ' ότι η δόση και το κεφαλαίο του δανείου διογκώθηκε ανυπόφορα, λόγω της γνωστής ανατίμησης του ελβετικού φράγκου. Ύστερα από τόση προσπάθεια, ο δανειολήπτης της ιστορίας μαθαίνει ότι η τράπεζα δίνει κάποια επιβράβευση στους συνεπείς πελάτες και σπεύδει σε κατάστημα να δει τι έχει λαμβάνειν και ο ίδιος, ύστερα από τόσο αγώνα. Η υπάλληλος ανοίγει την καρτέλα του και... ψυχρολουσία. Δεν δικαιούται να επωφεληθεί από το πρόγραμμα επιβράβευσης. Γιατί; Ναι μεν πλήρωνε χωρίς καθυστέρηση τις δόσεις, αλλά όχι και εντελώς. Υπήρξαν περιπτώσεις που είχε αργήσει κάποια 24ωρα. Ο δανειολήπτης έφυγε απογοητευμένος από το κατάστημα, καθώς επιβεβαιώθηκε άλλη μια φορά ότι σε αυτή τη χώρα μόνο οι μπαταχτσήδες βγαίνουν κερδισμένοι.
  • Η απεργία της ΠΟΕ - ΟΤΑ αφορά το άρθρο 179 του πολυνομοσχεδίου για την ανάπτυξη, το οποίο δίνει τη δυνατότητα σε δήμους να συνάπτουν δημόσιες συμβάσεις με ιδιώτες για τις υπηρεσίες Καθαριότητας, Πρασίνου και Ηλεκτροφωτισμού. Στην πραγματικότητα το άρθρο 179 διευκολύνει τη σύναψη τέτοιων συμβάσεων, καθώς εδώ και πολλά χρόνια οι δήμοι είχαν θεσμικά τη δυνατότητα να συνάπτουν συμβάσεις με ιδιώτες, κατόπιν μνημονιακής απαίτησης - μεταρρύθμισης.
  • Απλά και αυτή η μεταρρύθμιση, όπως πολλές ακόμη, είχε γίνει α λά ελληνικά, δηλαδή με... ρήτρες ακύρωσης. Δηλαδή θεσπίστηκε μεν η δυνατότητα οι δήμοι να μπορούν να συνάπτουν συμβάσεις τέτοιου τύπου με ιδιώτες ΑΛΛΑ μόνο αν υπήρχε αιτιολογημένη απόφαση, που να δικαιολογούσε, σε κάθε περίπτωση, γιατί δεν υπήρχε αρκετό προσωπικό για να γίνει μια δουλειά και έπρεπε να ανατεθεί σε ιδιώτες. Στην πράξη, αυτό σήμαινε ότι ελάχιστα δημοτικά συμβούλια και σε πολύ ακραίες περιπτώσεις μπορούσαν να κάνουν χρήση των σχετικών διατάξεων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΜΟΝΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ

Η «προφητεία» Καραβία για τον επόμενο διοικητή της ΤτΕ, η «εισβολή» στην Πειραιώς και τα πακέτα των ξένων

Ο Επίμονος Κηπουρός σκαλίζει, ψάχνει και αναζητά ενδιαφέροντα σημεία από τον κόσμο των επιχειρήσεων, των αγορών, της οικονομίας και της πολιτικής.