Η Ναόκο Νισικάουα - Αναγνώστου έχει καταφέρει να γεφυρώσει δύο διαφορετικούς πολιτισμούς, συνδυάζοντας την ιαπωνική και την ελληνική κουλτούρα μέσα από τη μαγειρική. Με τη δημιουργία ενός blog και τριών βιβλίων για την ελληνική κουζίνα στα ιαπωνικά, παρουσιάζει εδώ και χρόνια τις ελληνικές γεύσεις στο ιαπωνικό κοινό.
Όπως έχει αναφέρει σε συνέντευξή της στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η επαφή της με την ελληνική κουζίνα ξεκίνησε από τα φοιτητικά της χρόνια στο Λονδίνο, όπου γνώρισε και τον Έλληνα σύζυγό της. Σήμερα, με αφορμή την παρουσία της Ιαπωνίας ως τιμώμενης χώρας στην 90η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, η Ναόκο μιλάει για το νέο της βιβλίο αφιερωμένο στους ελληνικούς μεζέδες, τα αγαπημένα της χόρτα και πίτες, αλλά και τη χαλαρή διάθεση των Ελλήνων που εκτιμούν ιδιαίτερα και οι Ιάπωνες επισκέπτες.
«Στην Ελλάδα τρώμε πολλά άγρια χόρτα, το ίδιο και στην Ιαπωνία»
Η Ναόκο επισημαίνει τις ομοιότητες ανάμεσα στις δύο κουζίνες, όπως η εκτίμηση στα εποχικά προϊόντα και η απλότητα στις γεύσεις. Ξεχωρίζει ιδιαίτερα την κατανάλωση άγριων χόρτων, στοιχείο που ενώνει τη γαστρονομική παράδοση Ελλάδας και Ιαπωνίας.
Αν έπρεπε να συστήσει την Ελλάδα σε έναν Ιάπωνα επισκέπτη, θα επέλεγε τα χόρτα, τις πίτες και το κατσικίσιο κρέας. Όπως αναφέρει, οι πίτες είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες, ενώ το κατσικίσιο κρέας αποτελεί ξεχωριστή εμπειρία για τους Ιάπωνες, καθώς στην Ιαπωνία καταναλώνεται κυρίως στην Οκινάουα.
Μεταξύ των αγαπημένων της πιάτων συγκαταλέγονται τα γεμιστά και τα ντολμαδάκια. Τα γεμιστά ξεχωρίζουν για τη γεύση του ρυζιού, των λαχανικών, των μυρωδικών και του ελαιολάδου, ενώ η ποιότητα των ντολμαδακίων ποικίλλει ανάλογα με το εστιατόριο. Όσον αφορά τα ελληνικά προϊόντα που θα μπορούσαν να πετύχουν στην ιαπωνική αγορά, θεωρεί πως πιάτα όπως ο γύρος και το σουβλάκι έχουν μεγαλύτερη δυναμική, αρκεί να διατηρούν την αυθεντικότητά τους.
Το γαστρονομικό ταξίδι της Ναόκο ξεκίνησε το 2005 με το blog «Girisya no gohan», συνεχίστηκε το 2013 με το πρώτο της βιβλίο και εμπλουτίστηκε με δύο ακόμα εκδόσεις, η τελευταία εκ των οποίων είναι αφιερωμένη στους ελληνικούς μεζέδες. Στόχος της είναι να δώσει τη δυνατότητα στους Ιάπωνες να φτιάχνουν ελληνικά πιάτα με υλικά της τοπικής αγοράς, προσαρμόζοντας τις συνταγές όπου χρειάζεται.
Το ενδιαφέρον για την ελληνική κουζίνα στην Ιαπωνία αυξάνεται σταδιακά, με το ελληνικό γιαούρτι να έχει γίνει πλέον δημοφιλές και τα εστιατόρια που σερβίρουν ελληνικά πιάτα να πληθαίνουν. Ωστόσο, τα βιβλία της παραμένουν τα μοναδικά αφιερωμένα αποκλειστικά στην ελληνική γαστρονομία στην Ιαπωνία.
Μια ιδιαίτερη στιγμή για τη Ναόκο ήταν όταν, σε πρόσφατο ταξίδι της στην Ιαπωνία, ανακάλυψε βλίτα στον κήπο της οικογένειάς της κοντά στο Κιότο, ένα λαχανικό που γνώρισε στην Ελλάδα. Μαγείρεψε χόρτα και τα προσέφερε σε συγγενείς και φίλους, οι οποίοι ενθουσιάστηκαν με τη γεύση τους. Επίσης, δοκίμασε να μαγειρέψει τοπικά άγρια χόρτα με αβγά και να φτιάξει φρικασέ με κεφτεδάκια κοτόπουλου, εμπλουτίζοντας την εμπειρία της συγχώνευσης των δύο κουζίνων.
Επόμενος στόχος της είναι ένα βιβλίο αφιερωμένο αποκλειστικά στις ελληνικές πίτες, με ιδιαίτερη αγάπη για τη χορτόπιτα, η οποία συμβολίζει τις ρίζες της και τη γαστρονομική διαδρομή που ενώνει Ιαπωνία και Ελλάδα.
Τρεις δεκαετίες μετά την εγκατάστασή της στην Ελλάδα, η Ναόκο τονίζει πως, εκτός από την αγάπη για την κουζίνα, έχει υιοθετήσει και τη χαλαρή διάθεση των Ελλήνων. Όπως σημειώνει, πλέον αντιμετωπίζει τα πράγματα με περισσότερη ηρεμία, κάτι που αναγνωρίζουν και εκτιμούν και οι Ιάπωνες φίλοι της.