Υψηλός κίνδυνος πλημμυρών στην Αττική, απαιτούνται νέα μέτρα

Τον κώδωνα του κινδύνου για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Αττικής κρούει με συνέντευξή του ο επίκουρος καθηγητής Γεωλογίας του ΕΚΠΑ, Μιχάλης Διακάκης, επισημαίνοντας ότι το λεκανοπέδιο παραμένει ευάλωτο παρά τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο, η υψηλή συγκέντρωση υποδομών, περιουσιών και κοινωνικοοικονομικών δραστηριοτήτων καθιστά την Αττική ιδιαίτερα εκτεθειμένη σε πλημμυρικά φαινόμενα.

Όπως αναφέρει, τα αντιπλημμυρικά έργα στο λεκανοπέδιο αποτελούν ένα μίγμα παλαιών και νέων παρεμβάσεων, με διαφορετικές προδιαγραφές και δυνατότητες. Ορισμένα έργα είναι αποτελεσματικά σε ήπια φαινόμενα, ωστόσο δεν επαρκούν όταν οι βροχοπτώσεις και οι παροχές ξεπερνούν τα όρια σχεδιασμού, ειδικά σε περιπτώσεις ακραίων καιρικών καταστάσεων.

Ο κ. Διακάκης τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης των προσπαθειών για νέα έργα, αλλά και για συντήρηση και αναβάθμιση των υφιστάμενων υποδομών. Επιπλέον, ιδιαίτερη σημασία δίνει στην ανάσχεση της απορροής στους ορεινούς όγκους και στην αντιδιαβρωτική προστασία των καμένων εκτάσεων, καθώς οι πυρκαγιές έχουν αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο πλημμυρών.

Αναφερόμενος στα πρόσφατα πλημμυρικά φαινόμενα στην Κρήτη, τη Ρόδο και την Εύβοια, επισημαίνει ότι παραμένουμε ευάλωτοι και απαιτείται σταθερή και συστηματική συνέχιση των παρεμβάσεων μείωσης του κινδύνου. Η πρόληψη, η ετοιμότητα και η προστασία των περισσότερο εκτεθειμένων περιοχών πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο των δράσεων.

Η επιδείνωση του πλημμυρικού κινδύνου, σύμφωνα με τον κ. Διακάκη, αποδίδεται τόσο στην κλιματική αλλαγή όσο και στην επέκταση των πόλεων σε πλημμυρικά πεδία. Η αύξηση των διασυνδεδεμένων δικτύων και υποδομών εντείνει τις συνέπειες, καθώς μια βλάβη μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές δυσλειτουργίες, αυξάνοντας το οικονομικό κόστος και το εύρος των επιπτώσεων.

Η πρόσφατη έρευνα του ΕΚΠΑ αναδεικνύει ότι οι κρίσιμες υποδομές λειτουργούν ως «ενισχυτές» των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών. Η προστασία τους αφορά όχι μόνο την αποφυγή υλικών ζημιών, αλλά και τη διατήρηση βασικών υπηρεσιών για την κοινωνία, όπως ύδρευση, τηλεπικοινωνίες και λειτουργία μονάδων υγείας.