Κολλημένους στον Κηφισό φαίνεται πως θα βρει η αυγή της επόμενης δεκαετίας τους Αθηναίους.
Μετά και το χθεσινό ναυάγιο του διαγωνισμού για τη δημιουργία εμπορευματικού πάρκου στη Φυλή, όλα τα σχέδια εξόδου ως και 4.000 φορτηγών από τον πιο επιβαρυμένο οδικό άξονα της πόλης έχουν πέσει στο κενό.
Οι απαιτήσεις του δήμου Φυλής για ετήσιο μίσθωμα 2,5 εκατομμυρίων ευρώ και μερίδιο 6% στα έσοδα για την παραχώρηση του ακινήτου των 437 στρεμμάτων, ναρκοθέτησαν τον διαγωνισμό που έληξε άκαρπος.
Παρότι το πρότζεκτ παρουσιάστηκε εξαρχής από την κυβέρνηση ως η «απόλυτη λύση» στην κυκλοφοριακή ασφυξία του Κηφισού, τώρα δεν δείχνει σημάδια ότι μπορεί να κρατηθεί στη ζωή. Από την πλευρά του, το Υπερταμείο σηκώνει τα χέρια ψηλά, αφού η διενέργεια της ωρίμανσης είχε ανατεθεί στο PPF από τον δήμο Φυλής.
Το μεγάλο στοίχημα ήταν η μετεγκατάσταση των 391 επιχειρήσεων διαμεταφοράς από τον υποβαθμισμένο Ελαιώνα. Αυτές σήμερα λειτουργούν υπό θολό καθεστώς χωρίς αδειοδότηση, με διαρκείς παρατάσεις. Αυτό το στοίχημα για την πρωτεύουσα χάνεται, φέρνοντας σύννεφα στο πρότζεκτ της Διπλής Ανάπλασης.
Μαζί χάνονται και 21 εκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης που θα δίνονταν ως κίνητρα μετεγκατάστασης στους διαμεταφορείς, που καθημερινά βγάζουν στους δρόμους 4.000 φορτηγά, τα οποία στην πλειοψηφία τους μπαίνουν στον Κηφισό.
Από τοίχο σε τοίχο
Μετά την «κόκκινη κάρτα», που βγήκε προ διμήνου, στο σχέδιο για έξωση των φορτηγών από τον Κηφισό στο διάστημα 7 με 10 πρωί, η χθεσινή εξέλιξη επιβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ.
Ακόμα και οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν για την εναλλακτική εκτροπή των φορτηγών μέσω Κάζας, έχουν προσγειωθεί απότομα, λόγω σοβαρών τεχνικών περιορισμών που δημιουργούν ζητήματα ασφάλειας.
Το μαχαίρι και το πεπόνι είναι πια στα χέρια του δήμου Φυλής, που είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου στη θέση Σπηλιές. Όμως ακόμα και αν αποφασίσει να ξεκινήσει εκ νέου τον διαγωνισμό, θεωρείται ότι θα χρειαστεί πολύς χρόνος, ο οποίος και θα αθροιστεί στην πενταετία που χάθηκε ήδη.
Ενώ η πολεοδόμηση του ακινήτου, που έχει γίνει από το PPF υπό τις προϋποθέσεις που ενέκρινε το δημοτικό συμβούλιο, οριοθετεί τον σχεδιασμό, άρα δεν υπάρχει περιθώριο για πειράματα.
Οι οικονομικές απαιτήσεις
Εδώ και μήνες, οι πληροφορίες απέδιδαν την καθυστέρηση του διαγωνισμού, που ξεκίνησε τον Μάιο του 2024, στις συνεχείς διαφωνίες του δήμου Φυλής, σχετικά με τις οικονομικές παραμέτρους. Ως αποτέλεσμα, οι απαιτήσεις, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στο τελικό στάδιο του διαγωνισμού, δεν έπεισαν τους επενδυτές.
Όπως φαίνεται στο πρακτικό της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου από τις 23 Ιανουαρίου 2026, αφού απορρίφθηκαν οι προτάσεις του Υπερταμείου, το τελικό πλαίσιο οικονομικών όρων για την παραχώρηση, διάρκειας 53 ετών, συμπεριέλαβε: εφάπαξ τίμημα 8,9 εκατ. ευρώ πριν την έναρξη της παραχώρησης, εγγυημένο ετήσιο μίσθωμα (ground rent) 2,5 εκατ. από το δεύτερο έτος, με ετήσια τιμαριθμική αναπροσαρμογή και μερίδιο 6% επί των συνολικών ακαθάριστων εσόδων του αναδόχου από τον δεύτερο χρόνο λειτουργίας.
Με αυτά τα δεδομένα, οι τρεις μνηστήρες σφύριξαν τελικά αδιάφορα.
Πρόκειται για τα σχήματα: Aegean Oil (Όμιλος Μελισσανίδη) - Goldair Cargo – Όμιλος AKTOR, Ειδησεοφωνική Ελλάς – Call Center Ελλάς – Αθηναϊκό Κέντρο Επικοινωνιών και Πληροφορικής – Levante Express – Planning - Π.Βαρβαρίγος & ΣΙΑ και FINCOP INFRASTRUCTURE (Όμιλος Κοπελούζου).
Μιλώντας στο BD πηγές με γνώση των συνθηκών, κάνουν λόγο για φαραωνικές απαιτήσεις, αφού για να αποκτήσει κάποιος ιδιόκτητη γη στην περιοχή ώστε να προχωρήσει την επένδυσή του χρειάζεται τα μισά χρήματα.
Ειδικά από τη στιγμή που το οικόπεδο δεν διαθέτει δίκτυα, οδικές συνδέσεις, βασικές υποδομές, που θα πρέπει να αναπτυχθούν από τον επενδυτή. Υπολογίζουν, μάλιστα, ότι ακόμα και στο καλό σενάριο με αυτά τα δεδομένα ο επενδυτής θα έμπαινε μέσα ως και 2 εκατ. ετησίως.
Οι αντιπροτάσεις
Σημειώνεται ότι η αρχική πρόταση, που διαμορφώθηκε από το Υπερταμείο μέσω μελέτης της EY, υπολόγισε ένα συνολικό ελάχιστο τίμημα 103,1 εκατ. ευρώ, εκτιμώντας την παρούσα αξία του πρότζεκτ στα 20,3 εκατ. ευρώ, λόγω υψηλής απόδοσης 8,55%, 53ετούς ορίζοντα προεξόφλησης και μη εγγυημένων ροών.
Όμως για τον δήμο, «η προσέγγιση αυτή αντανακλά μόνο τη σκοπιά του επενδυτή και όχι τη δίκαιη αποτίμηση της δημοτικής περιουσίας». Έτσι, τον Δεκέμβριο του 2025, ο δήμος προχώρησε σε αντιπρόταση, προσδιορίζοντας την παρούσα αξία της γης σε 71,2 εκατ. ευρώ (με αγοραία αξία 95 εκατ. ευρώ) και σημειώνοντας «ότι το τίμημα 20,3 εκατ. της ΕΥ καλύπτει μόνον το 20–25% της αξίας».
Υπογραμμίζεται, δε, στο πρακτικό ότι «το έγγραφο της αξιολόγησης αναδεικνύει ότι η μελέτη EY παραλείπει κρίσιμες παραμέτρους (χρήσεις, όρους δόμησης, περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις, δεσμεύσεις υποδομών), ότι η απόδοση IRR = 8,55% καθιστά το τίμημα υπερβολικά χαμηλό, ότι δεν υφίσταται ελάχιστο εγγυημένο έσοδο και τα ποσοστά revenue sharing είναι μικρότερα από τα διεθνή πρότυπα».
Έτσι, έθεσε ως προϋπόθεση ένα σχήμα που θα προβλέπει upfront με την υπογραφή της παραχώρησης, ετήσιο μίσθωμα της τάξης του 4–6%, εγγυημένο μίσθωμα και revenue sharing 5–12%. Σε αυτή τη βάση, το Υπερταμείο επανήλθε με νεότερη πρόταση, για την οποία μεν ο δήμος έκρινε ότι κινήθηκε οριακά προς τη σωστή κατεύθυνση, παραμένοντας όμως ανεπαρκής.
Αυτή προέβλεπε προκαταβολή 8,9 εκατ. ευρώ, ετήσιο μίσθωμα 2 εκατ. ευρώ από το τέταρτο έτος ή revenue sharing 5% από το έκτο έτος.
Ο δήμος καταλήγει ότι η τελική του πρόταση είναι αυτή που πλησιάζει την πραγματική οικονομική αξία της παραχώρησης και «η υιοθέτησή της αποτελεί θεσμική του υποχρέωση έναντι του δημοσίου συμφέροντος», αποτελώντας «τη μόνη βιώσιμη, θεσμικά ορθή και οικονομικά δίκαιη επιλογή».
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
