Την ανάγκη να δοθούν κίνητρα από την πολιτεία προκειμένου ο κόσμος να ασφαλίζεται ανέδειξε ο Πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ) και Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Eurolife FFH, Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, στο πλαίσιο του Insurance & Reinsurance Meeting 2026.
Οπως ανέφερε, οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες που περιστρέφονται γύρω από την ασφάλιση έχουν αποφέρει απτά αποτελέσματα, όμως δεν είναι αρκετά για να καλυφθεί το ασφαλιστικό κενό της χώρας.
Ενδεικτικά, οι ασφαλισμένες κατοικίες στην Ελλάδα αυξήθηκαν από 15% το 2023 σε 19% το 2025. Σύμφωνα με τον κ. Σαρρηγεωργίου βασικός «μοχλός» ανάπτυξης αποτέλεσε η έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ των κατοικιών που ασφαλίζονται για φυσικές καταστροφές, μέτρο που ωφέλησε περίπου 300.000 ιδιοκτήτες. Παρά την αύξηση, η απόσταση από το 70,8% της Ισπανίας είναι τεράστια.
Αντιστοίχως, τα μέτρα για υποχρεωτική ασφάλιση οχήματος και επιχειρήσεων έχουν αποδώσει, αποδεικνύοντας πως χρειάζονται στοχευμένα μέτρα για την αύξηση των ασφαλισμένων.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σαρρηγεωργίου, το κόστος για παροχή κινήτρων προς την ιδιωτική ασφάλιση είναι μικρότερο από το κόστος αποκατάστασης των ζημιών από μια φυσική καταστροφή.
«Τα κίνητρα και ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της ασφάλισης είναι ζωτικής σημασίας και θα κάνει τη διαφορά όταν συμβεί η επόμενη καταστροφή» κατέληξε.
Τετραπλάσιο το προστατευτικό κενό της Ελλάδας σε σχέση με την Ευρώπη
Το ασφαλιστικό χάσμα δυστυχώς δεν περιορίζεται στις κατοικίες αλλά εκτείνεται σε όλους τους τομείς της ασφάλισης, από την υγεία και τη σύνταξη έως την προστασία της περιουσίας, με τον κ. Σαρρηγεωργίου να κάνει λόγο για τέσσερις φορές μεγαλύτερο προστατευτικό κενό στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη.
Ειδική μνεία έκανε στο δημογραφικό πρόβλημα και το συνταξιοδοτικό κενό που αποτελεί την «αθόρυβη απειλή» για Ελλάδα και Ευρώπη. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Έλληνας πολίτης δεν έχει αρκετά χρήματα στην άκρη για επαρκή πρόσβαση στην υγεία, ούτε αποταμιεύει προς την ιδιωτική συνταξιοδότηση.
Όπως έχει δηλώσει και στο παρελθόν, η συνταξιοδοτική δύναμη των Ελλήνων είναι πολύ πιο ισχνή από ό,τι των Ευρωπαίων πολιτών, δεδομένου του ότι ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης βγαίνοντας στη σύνταξη έχει αποταμιεύσεις που αντιστοιχούν σε 6-7 μήνες του τελευταίου του μισθού, ενώ ο Έλληνας, ο οποίος βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στο κράτος για τη σύνταξή του, έχει αποταμιεύσεις μόλις 3 ημερών.