Φωτο: Shutterstock

Ραγιάδες β' κατηγορίας υπομένουν σιωπηλά το χάος στο Δημόσιο

Αδιαμαρτύρητα οι πολίτες υφίστανται τα βάσανα που επιβάλλει το Δημόσιο. Ίσως γιατί, εδώ και δύο αιώνες που υπάρχει το ελληνικό κράτος, έχουμε μάθει ότι η φυσική του κατάσταση είναι το χάος...

Υπάλληλοι του ΕΦΚΑ που δίνουν χαρτάκι προτεραιότητας λέγοντας «πάρτο, αλλά είναι απίθανο να προλάβεις: περιμένουν ήδη 26 και είμαι μόνος». Υπάλληλοι που μιλούν στους πολίτες με αναίδεια, προϊστάμενοι που φωνάζουν.

Άπειρα τοπικά γραφεία του ΕΦΚΑ, άπειρη γραφειοκρατία. Χρόνια για να βγει μια σύνταξη. Άλλος περιμένει 7 χρόνια για να λάβει το χρωστούμενο από το κράτος επίδομα κηδείας της μητέρας του.

Πολίτες που δεν μπορούν να βρουν έναν υπάλληλο να ρωτήσουν πού μπορούν να εξυπηρετηθούν: «εγώ είμαι για τους συνταξιούχους, ρωτήστε αλλού». Τηλέφωνα που δεν φιλοτιμείται κάνεις να σηκώσει, αλλά ακόμα και αν συμβεί αυτό, συνήθως είναι για να το κλείσει, να το κατεβάσει.

Χάος και αποδιοργάνωση, παντού. Τεράστιες ουρές στη ΔΕΗ, τεράστιες ουρές στον ΔΕΔΔΗΕ. Τεράστιες ουρές στα δικαστήρια και σε κάθε δημόσια υπηρεσία. Τι να περιγράψει κανείς στους Δήμους, τις Πολεοδομίες, το Κτηματολόγιο, τις Εφορίες... Στα δε Νοσοκομεία, εντροπία! Αταξία ολοκληρωτική, μια πλήρης αποδιοργάνωση, και ο θεός βοηθός.

Μια κακή εκδοχή του μεσαίωνα στην εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης.

Και το αυτονόητο ερώτημα που σχηματίζεται είναι: Γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά; Γιατί οι πολίτες δεν επαναστατούν; Γιατί δεν απαιτούν το αυτονόητο; Πως δέχονται να σπαταλούν ώρες από τη ζωή τους σε ατελείωτες ουρές σε δημόσιες υπηρεσίες; Πως δέχονται τέτοια ταπείνωση; Γιατί δεν κατεβαίνουν σε δρόμους και πλατείες; Γιατί δεν πιέζουν τα κόμματα; Πως δέχονται αυτόν τον παραλογισμό; Αυτή την αναξιοπρέπεια;

Ίσως διότι εδώ και δύο αιώνες που υπάρχει το ελληνικό κράτος, έχουμε μάθει ότι η φυσική του κατάσταση είναι το χάος, η διαφθορά, η ταλαιπωρία των πολιτών και η κατασπατάληση των δημόσιων πόρων. Έχουμε μάθει να τα θεωρούμε όλα αυτά, ως τη φυσιολογική κατάσταση.

Ραγιάδες! Και μάλιστα ραγιάδες δεύτερης κατηγορίας. Με το κεφάλι σκυμμένο χαμηλά και μοναδικό βάλσαμο το μεγαλείο του χθες: ένα μεγαλείο που δεν κατανοούμε και τόσο ξένο και άγνωστο σε μας, όσο η 4η Βιομηχανική Επανάσταση στη ζωή μας. 

Υ.Γ. Και στο χάος αυτό θα ήταν άδικο να μην ξεχωρίσουμε στους λιγοστούς υπαλλήλους με φιλότιμο που μοχθούν για να εξυπηρετούσουν τους πολίτες, αντιμέτωποι και και οι ίδιοι με τον γραφειοκρατικό λαβύρινθο και παραλογισμό που υπηρετούν. Πραγματικοί ήρωες σε μια εντελώς ντροπιαστική κατάσταση.

Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Η πανδημία, ο ρόλος του κράτους και η κατάρρευση των μύθων της Αριστεράς

Η διαχείριση της πανδημίας υπενθύμισε ότι το κράτος έχει τεράστιες εξουσίες για να αντιμετωπίσει κρίσεις. Όμως, η αποτελεσματική αξιοποίηση των συντελεστών παραγωγής μπορεί να γίνει μόνο από τον ιδιωτικό τομέα.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η κρίση του 2010, η απειλή της πανδημίας και το τίμημα του χαμένου χρόνου

Η κατάσταση της χώρας μας παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη και αδύναμη και κάπως έτσι μπαίνουμε στην τέλεια καταιγίδα, μια πρωτόγνωρη παγκόσμια κρίση, οι επιπτώσεις της οποίας στην οικονομία μπορεί να είναι τεράστιες.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Τράπεζες, όπως λέμε «Ελληνικό Δημόσιο»

Μια τραπεζική γραφειοκρατία που δημιουργεί εμπόδια και προβλήματα με την επίκληση κανόνων και κανονισμών έχοντας χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα, τον πελάτη και τη δουλειά τους: να βρίσκουν λύσεις και όχι να δημιουργούν προβλήματα.
ΑΠΟΨΕΙΣ

Προχωρώντας με τη σιδερένια μπάλα της κομματοκρατίας

Δεν γίνεται να τρέξεις μπροστά, να επιτύχεις την φυγή προς τα εμπρός, διατηρώντας τη σιδερένια μπάλα της κομματοκρατίας δεμένη στο πόδι. Καταλήγεις να σε ξεπερνούν ακόμη και πρώην σοβιετικές δημοκρατίες...
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η πανδημία και η ανήμπορη ελληνική γραφειοκρατία

«Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι και εις το μέλλον ουδεμία πραγματική βελτίωσης των οικονομικών της χώρας θα καταστή δυνατή, εφόσον δεν αντιμετωπίζεται το βασικόν τούτο πρόβλημα της πλημμελώς λειτουργούσης διοικητικής μηχανής». K. Βαρβαρέσος, 1952.