Η κλιματική εικόνα της Ελλάδας για το 2025 χαρακτηρίζεται από συνεχή άνοδο της θερμοκρασίας, θερμότερα καλοκαίρια και λιγότερες ημέρες χιονοκάλυψης, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Climatebook.gr.
Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από τον δρ Κώστα Λαγουβάρδο, διευθυντή Ερευνών του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, δείχνουν ότι το 2025 αποτέλεσε το δεύτερο πιο θερμό έτος των τελευταίων 30 ετών, με μέση ετήσια θερμοκρασία 15,3 °C.
Η μέση μέγιστη θερμοκρασία σε όλες τις περιοχές της χώρας ήταν υψηλότερη από τη μέση τιμή της περιόδου 1991-2020.
Ενδεικτικό της τάσης είναι ότι τα έξι από τα επτά θερμότερα έτη έχουν καταγραφεί τα τελευταία επτά χρόνια, ενώ τα τρία θερμότερα έτη σημειώθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια.
Το 72% των ημερών του 2025 κατέγραψαν θερμοκρασίες πάνω από τα κανονικά επίπεδα της περιόδου αναφοράς.
Όπως τόνισε ο κ. Λαγουβάρδος, η άνοδος της θερμοκρασίας δεν είναι ομοιόμορφη σε όλη τη χώρα. Περιοχές μακριά από τη θάλασσα, όπως η Δυτική Μακεδονία, παρουσιάζουν ταχύτερη αύξηση σε σχέση με άλλες.
Ο Μάρτιος, ο Ιούνιος και ο Ιούλιος ήταν μήνες με πολύ υψηλές θερμοκρασίες, ενώ ο Οκτώβριος ήταν ψυχρός και ο Νοέμβριος ιδιαίτερα θερμός και υγρός.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2025 καταγράφηκε ως το τρίτο θερμότερο έτος, με τη μέση θερμοκρασία να υπερβαίνει κατά +1,47°C την προβιομηχανική περίοδο (1850-1900).
Βροχοπτώσεις, ξηρασία και χιονοκάλυψη
Το ύψος βροχής για το 2025 βρέθηκε κοντά στον μέσο όρο των τελευταίων 30 ετών, ωστόσο, στα ανατολικά και νότια της χώρας καταγράφηκαν από τις πιο ξηρές χρονιές της περιόδου.
Οι περιοχές με λιγότερες βροχοπτώσεις ήταν η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, πολλά τμήματα της ανατολικής ηπειρωτικής χώρας, τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου και η Κρήτη. Αντίθετα, αυξημένες βροχοπτώσεις σημειώθηκαν στη Θεσσαλία, την Κεντρική Μακεδονία, τα νησιά του Ιονίου και περιοχές της Ηπείρου.
Η ξηρασία επηρέασε κυρίως την ανατολική Στερεά Ελλάδα, την Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου, τη Θράκη και μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου.
Ελαφρώς θετικές αποκλίσεις υγρασίας εδάφους καταγράφηκαν στη Μακεδονία και τη Θεσσαλία, ενώ οι μήνες Μάρτιος, Ιούλιος, Αύγουστος και Σεπτέμβριος ήταν ιδιαίτερα ξηροί για το μεγαλύτερο μέρος της χώρας.
Οι ημέρες χιονοκάλυψης στη Βόρεια Ελλάδα και την Πίνδο ήταν 25-30% κάτω από τη μέση τιμή 2005-2024. Σε ελάχιστες περιοχές, όπως το Πήλιο, ο Κίσσαβος, η Σαμοθράκη και ο Όλυμπος, οι ημέρες χιονοκάλυψης πλησίασαν ή ξεπέρασαν τη μέση τιμή. Η τάση μείωσης της χιονοκάλυψης είναι διαχρονική, με 30-40 λιγότερες ημέρες χιονιού σε βόρεια τμήματα της Πίνδου.
Θερμοκρασία θάλασσας και δασικές πυρκαγιές
Το 2025 ήταν το τέταρτο πιο θερμό έτος για τις ελληνικές θάλασσες από το 1991, με θερμοκρασίες υψηλότερες από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020 σε όλα τα πελάγη.
Τοπικά, η απόκλιση έφτασε τους +1,4 έως +1,6°C. Τον Ιούλιο και Αύγουστο, η θερμοκρασία της θάλασσας ξεπέρασε τους 28-29°C σε περιοχές μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου και στο Ιόνιο.
Στον τομέα των δασικών πυρκαγιών, το 2025 κάηκαν συνολικά 478.000 στρέμματα, αριθμός κοντά στον μέσο όρο της περιόδου 2006-2025. Η μεγαλύτερη πυρκαγιά σημειώθηκε στη Βολισσό Χίου, με περίπου 66.000 στρέμματα καμένης έκτασης.
Συνολικά, δύο μεγάλες πυρκαγιές στη Χίο το καλοκαίρι του 2025 κατέκαψαν 114.600 στρέμματα, που αντιστοιχούν στο 13,6% της έκτασης του νησιού.
Έντονα καιρικά φαινόμενα και περιβαλλοντικές επιπτώσεις
Το 2025 καταγράφηκαν 19 έντονα καιρικά επεισόδια με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, αριθμός χαμηλότερος από τον μέσο όρο της περιόδου 2000-2025. Τα περισσότερα συνδέονταν με πλημμύρες, ενώ το 2025 ήταν το πρώτο έτος από το 2000 χωρίς ανθρώπινες απώλειες από τέτοια φαινόμενα.
Σημαντική ήταν η συρρίκνωση της τεχνητής λίμνης Μόρνου, με την έκτασή της να μειώνεται κατά 49% σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2022, φτάνοντας τα 8,3 km² – το μικρότερο μέγεθος των τελευταίων τεσσάρων ετών.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις εκτεταμένες ξηράνσεις που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια σε ελατοδάση και πευκοδάση της Ελλάδας, με σαφή σύνδεση με την κλιματική αλλαγή.
Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί ορθολογική δασική διαχείριση, απομάκρυνση νεκρών δέντρων και παρακολούθηση της φυσικής αναγέννησης, ενώ μακροπρόθεσμα απαιτείται στενή συνεργασία επιστημονικών φορέων και δασικών υπηρεσιών.
Η παρακολούθηση της ξηρασίας και των υπόλοιπων μεταβλητών βασίστηκε σε δεδομένα από ευρωπαϊκές και διεθνείς υπηρεσίες, όπως η Copernicus Climate Change Service, το National Snow and Ice Data Center και το European Forest Fire Information System.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
