Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης για το επίδομα ανεργίας βρίσκεται η ανακοίνωση της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΕΕ), η οποία επισημαίνει ότι η επικαιρότητα αποπροσανατολίζεται από τα ουσιώδη ζητήματα της αγοράς εργασίας. Όπως τονίζεται, η ενίσχυση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, η διασφάλιση της ποιότητας και της ασφάλειας στην εργασία, καθώς και η προστασία των πιο ευάλωτων κατηγοριών εργαζομένων αποτελούν τις πραγματικές προτεραιότητες.
Η Συνομοσπονδία υπογραμμίζει πως η λογική του περιορισμού των δικαιωμάτων των αδύναμων και η ενίσχυση του κοινωνικού αυτοματισμού μεταφέρουν την ευθύνη για τις δυσλειτουργίες της αγοράς στους ίδιους τους εργαζόμενους. Όπως σημειώνεται, όταν υπάρχουν κενές θέσεις εργασίας, στοχοποιούνται οι άνεργοι, ενώ όταν οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό, επανέρχεται η άποψη ότι τα επιδόματα λειτουργούν ως αντικίνητρο.
Σύμφωνα με τη Συνομοσπονδία, το επίδομα ανεργίας αποτελεί ασφαλιστικό και ανταποδοτικό δικαίωμα, το οποίο χρηματοδοτείται κυρίως από εισφορές εργαζομένων για την κάλυψη του κινδύνου απώλειας της εργασίας. Η συζήτηση περί υπερπροστασίας, όπως αναφέρεται, ανοίγει σε μια χώρα όπου η προστασία από την ανεργία παραμένει διαχρονικά ανεπαρκής.
Τα στοιχεία της ΔΥΠΑ δείχνουν το κενό προστασίας: τον Ιούνιο του 2026, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανέρχονταν σε 672.293, ενώ οι επιδοτούμενοι που πληρώθηκαν ήταν 106.727. Λιγότεροι από ένας στους έξι εγγεγραμμένους ανέργους λάμβαναν επίδομα, ενώ περισσότεροι από τους μισούς ήταν μακροχρόνια άνεργοι.
Δυσκολίες πρόσβασης και ευρωπαϊκές συγκρίσεις
Η Ελλάδα υστερεί στις βασικές διαστάσεις της ασφάλισης ανεργίας: στην πρόσβαση, το ύψος της εισοδηματικής προστασίας και τη διάρκεια. Απαιτούνται τουλάχιστον 125 ημέρες ασφάλισης στο 14μηνο, ενώ στο πιλοτικό σχήμα της ΔΥΠΑ το κατώφλι αυξήθηκε στις 175 ημέρες και προστέθηκε ο όρος μη λήψης τακτικής επιδότησης την προηγούμενη τετραετία.
Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ισπανία, το Βέλγιο και η Γαλλία, η απαιτούμενη ασφαλιστική ιστορία συγκεντρώνεται σε μεγαλύτερο χρονικό βάθος, διευκολύνοντας την πρόσβαση. Στην Ελλάδα, η αυστηροποίηση πλήττει ιδιαίτερα τους εποχικά εργαζόμενους και όσους έχουν διακεκομμένη επαγγελματική πορεία.
Η μείωση του ποσοστού ανεργίας στο 7,9% τον Ιούλιο του 2026 είναι θετική εξέλιξη, ωστόσο 376.508 άνθρωποι εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός εργασίας. Η ύπαρξη κενών θέσεων δεν σημαίνει ότι κάθε άνεργος μπορεί να καλύψει οποιαδήποτε θέση, ανεξάρτητα από τα προσόντα του ή τη γεωγραφική του θέση.
Προτάσεις και θέσεις της Συνομοσπονδίας
Η ΕΕ τονίζει ότι οι ελλείψεις προσωπικού αντιμετωπίζονται με καλύτερους μισθούς, Συλλογικές Συμβάσεις, αξιοπρεπείς όρους εργασίας και σταθερές σχέσεις απασχόλησης. Η οικονομική πίεση στους ανέργους δεν συνιστά πολιτική απασχόλησης, ενώ οι ασφαλιστικές εισφορές δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη μείωση του εργασιακού κόστους.
Τέλος, η Συνομοσπονδία ξεκαθαρίζει πως δεν πρέπει να υπάρξουν νέες περικοπές στην ασφάλιση ανεργίας, ούτε να ενοχοποιούνται οι άνεργοι. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται ενισχυμένη προστασία για όσους χάνουν τη δουλειά τους και αξιοπρεπείς, καλά αμειβόμενες και ασφαλείς θέσεις εργασίας για όσους αναζητούν απασχόληση.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
