Με την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 35 της 27ης Νοεμβρίου 2025 (ΦΕΚ Α΄ 241/29.12.2025) καθορίστηκε ο ανώτατος αριθμός θέσεων εργασίας πολιτών τρίτων χωρών για το 2026: 94.240 θέσεις.
Από αυτές, 44.240 αφορούν εξαρτημένη εργασία, 48.000 εποχιακή απασχόληση και 2.000 απασχόληση υψηλής ειδίκευσης, ενώ προβλέπεται δυνατότητα προσαύξησης έως 10%, «ώστε να καλύπτονται απρόβλεπτες και έκτακτες ανάγκες».
Ο συνολικός αριθμός δημοσιεύθηκε και σχολιάστηκε ευρέως.
Η κατανομή του όμως — ποιες ειδικότητες, με πόσες θέσεις η καθεμία — πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Κι εκεί βρίσκεται η ουσιαστική πληροφορία. Ο πίνακας της ΠΥΣ είναι, στην πράξη, ο επίσημος χάρτης των ελλείψεων της ελληνικής αγοράς εργασίας: αποτυπώνει, γραμμή προς γραμμή, πού το κράτος αναγνωρίζει ότι δεν βρίσκονται εργαζόμενοι στην εγχώρια αγορά.
Ο πρωτογενής τομέας απορροφά περισσότερες από τις μισές θέσεις
Η μεγαλύτερη γραμμή του πίνακα, με διαφορά, είναι οι ανειδίκευτοι εργάτες γεωργίας, κτηνοτροφίας, δασοκομίας και αλιείας: 19.000 θέσεις στην εξαρτημένη εργασία και 32.000 στην εποχιακή — 51.000 θέσεις συνολικά, δηλαδή το 54% ολόκληρου του όγκου εισδοχής. Αν προστεθούν και οι 4.000 θέσεις αλιεργατών της εποχιακής απασχόλησης, ο πρωτογενής τομέας συγκεντρώνει περίπου 55.000 θέσεις: σχεδόν έξι στις δέκα.
Το βάθος της εξειδίκευσης του κειμένου είναι ενδεικτικό του πόσο «τεχνικό» έχει γίνει το εργαλείο: το μεγαλύτερο μέρος των είκοσι σελίδων του ΦΕΚ καταλαμβάνουν πίνακες αντιστοίχισης που ορίζουν πόσα στρέμματα ανά καλλιέργεια ή πόσο ζωικό κεφάλαιο δικαιολογούν το αίτημα για κάθε εποχιακό εργάτη — από ένα στρέμμα θερμοκηπιακών ανθέων έως 300 στρέμματα για τη μελισσοκομία.
Τουρισμός: 11.700 εποχιακές θέσεις με ονοματεπώνυμο
Ο τουρισμός είναι ο δεύτερος μεγάλος αποδέκτης, με 11.700 εποχιακές θέσεις — περίπου το ένα τέταρτο της εποχιακής απασχόλησης. Η εσωτερική κατανομή είναι αποκαλυπτική:
- 4.300 καθαριστές και καμαριέρες,
- 4.000 βοηθοί κουζίνας και λαντζέρηδες,
- 1.100 σερβιτόροι και βοηθοί σερβιτόρων,
- 700 αρχιμάγειρες και μάγειρες,
- 400 μπάρμεν και μπαρίστα,
- 400 κηπουροί ξενοδοχείων,
- 300 ρεσεψιονίστ,
- 300 γκρουμ και
- 100 εμψυχωτές.
Στην εξαρτημένη εργασία προστίθενται:
- 500 μάγειρες,
- 1.200 βοηθοί κουζίνας,
- 400 σερβιτόροι και
- 1.000 καθαριστές χώρων, συμπεριλαμβανομένων καμαριερών.
Η εικόνα είναι σαφής: η έλλειψη δεν εντοπίζεται στις «βιτρίνες» των ξενοδοχείων αλλά στη βάση της πυραμίδας — κουζίνα, καθαριότητα, λινοθήκη. Οι θέσεις υποδοχής και εξυπηρέτησης που απαιτούν γλώσσες και επαφή με τον πελάτη παραμένουν αναλογικά ελάχιστες.
Κατασκευές, μεταποίηση και εφοδιαστική αλυσίδα
Στην εξαρτημένη εργασία, οι κατασκευές λαμβάνουν 4.900 θέσεις (4.500 εργάτες οικοδομών, 300 τεχνίτες ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, 100 ψυκτικοί). Ο κύκλος μεταποίησης, μεταφορών και αποθήκευσης αθροίζει 7.640 θέσεις, με κυριότερες τις 3.630 των εργατών μεταποίησης, τις 1.570 σε εργοστάσια τροφίμων, τις 1.050 των φορτοεκφορτωτών και τις 1.000 της συσκευασίας.
Ακολουθούν 2.070 χειριστές βιομηχανικών εγκαταστάσεων και μηχανημάτων, 1.210 τεχνίτες μετάλλων, ξύλου και οχημάτων, 1.000 τεχνίτες επεξεργασίας τροφίμων και 1.000 θέσεις σε γραμμές παραγωγής φαρμακευτικών προϊόντων — μια γραμμή που περνά συνήθως απαρατήρητη, αλλά αφορά έναν από τους πλέον εξωστρεφείς κλάδους της οικονομίας.
Φροντίδα: η πιο στενή γραμμή του πίνακα
Οι υπηρεσίες φροντίδας — 1.500 οικιακοί βοηθοί και 1.000 φροντιστές ηλικιωμένων και ατόμων με αναπηρία — λαμβάνουν 2.500 θέσεις, μόλις το 2,7% του συνόλου.
Είναι η κατανομή που δύσκολα συμβιβάζεται με τη δημογραφική πραγματικότητα μιας χώρας που γερνά ταχύτερα από σχεδόν κάθε άλλη στην Ευρώπη, και όπου η ζήτηση των νοικοκυριών για φροντίδα κατ' οίκον υπερβαίνει σταθερά την προσφορά.
Θα φανεί στην πράξη αν η γραμμή αυτή αποδειχθεί επαρκής ή αν θα χρειαστεί να δοκιμαστεί το περιθώριο της προσαύξησης.
Μία στις πέντε εποχιακές θέσεις με προκαθορισμένη προέλευση
Το άρθρο 4 της ΠΥΣ εισάγει μια παράμετρο που συχνά διαβάζεται λάθος: έως 9.000 από τις 48.000 εποχιακές θέσεις — σχεδόν μία στις πέντε — καλύπτονται υποχρεωτικά μέσω διμερών συμφωνιών.
Συγκεκριμένα, έως 4.000 εποχιακοί εργαζόμενοι από το Μπαγκλαντές, βάσει του Μνημονίου Κατανόησης που κυρώθηκε με τον ν. 4959/2022, για γεωργία, δασοκομία, κτηνοτροφία, αλιεία και τουρισμό, και έως 5.000 εργάτες γης από την Αίγυπτο, βάσει της συμφωνίας που κυρώθηκε με τον ν. 5009/2023. Οι θέσεις αυτές δεν είναι πρόσθετες· αφαιρούνται από το ίδιο εποχιακό σύνολο στο οποίο στηρίζονται και όλες οι υπόλοιπες χώρες προέλευσης.
Τι σημαίνει ο πίνακας για τον εργοδότη
Το βασικό συμπέρασμα για κάθε επιχείρηση είναι ότι το 94.240 δεν λειτουργεί ως ενιαία δεξαμενή.
Το ανώτατο όριο ισχύει ανά ειδικότητα: μια ξενοδοχειακή επιχείρηση που αναζητά ρεσεψιονίστ κινείται μέσα σε μια γραμμή 300 θέσεων για όλη την επικράτεια, όχι μέσα σε ένα σύνολο 94.240.
Ο σχεδιασμός στελέχωσης, επομένως, οφείλει να ξεκινά από τη συγκεκριμένη γραμμή του πίνακα που αφορά την κάθε ανάγκη — και από το πόσο νωρίς υποβάλλεται το αίτημα σε σχέση με τον ανταγωνισμό για την ίδια γραμμή.
Χρήσιμο είναι επίσης να θυμάται κανείς ότι οι αριθμοί του ΦΕΚ περιγράφουν θέσεις, όχι εργαζόμενους στην πύλη: ανάμεσα στην έγκριση και στην άφιξη μεσολαβεί η διαδικασία της μετάκλησης, με τα δικά της στάδια και προθεσμίες.
Και ότι οι 2.000 θέσεις υψηλής ειδίκευσης ορίζονται στο σύνολο της επικράτειας, χωρίς κατανομή ανά ειδικότητα — μια ευελιξία που ο νομοθέτης επιφύλαξε μόνο για την κορυφή της αγοράς.
Ο πίνακας του 2026 είναι, τελικά, ένα ασυνήθιστα ειλικρινές δημόσιο έγγραφο: δείχνει με αριθμούς, ειδικότητα προς ειδικότητα, πού ακριβώς η ελληνική οικονομία δεν βρίσκει χέρια. Όποιος απασχολεί — ή σκοπεύει να απασχολήσει — προσωπικό από τρίτες χώρες, αξίζει να διαβάσει όχι το σύνολο, αλλά τη δική του γραμμή.
(*) Ο κ. Γιώργος Τσεμεντζής είναι ιδρυτής της Bridge Recruiters, με εξειδίκευση στη μετάκληση εργαζομένων από τρίτες χώρες.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
