Ο αυξανόμενος κίνδυνος για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων λόγω έκθεσης σε ακραία θερμότητα αποτέλεσε αντικείμενο ερώτησης προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τον Κώστα Αρβανίτη, αντιπρόεδρο της Αριστεράς (LEFT) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τακτικό μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (EMPL).
Όπως επισημαίνεται, το επαγγελματικό θερμικό στρες έχει εξελιχθεί σε διαρθρωτικό κίνδυνο για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα τελευταία χρόνια, οι συνεχείς ακραίοι καύσωνες στη νότια Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα έχουν καταστήσει την εργασία υπό συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας καθημερινή πρόκληση για χιλιάδες εργαζόμενους.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC), οι θάνατοι που σχετίζονται με τη θερμότητα στους χώρους εργασίας έχουν αυξηθεί κατά 42% από το 2000, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη αύξηση παγκοσμίως στα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα που συνδέονται με τη ζέστη.
Η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες επηρεάζει κυρίως όσους εργάζονται σε υπαίθριες δραστηριότητες, όπως στη γεωργία, τις κατασκευές, τις διανομές και τον τουρισμό, αλλά και όσους εργάζονται σε εσωτερικούς χώρους χωρίς επαρκή αερισμό ή κλιματισμό. Το θερμικό στρες μειώνει την παραγωγικότητα, αυξάνει την ανάγκη για διαλείμματα και ενισχύει τον κίνδυνο λαθών και σοβαρών ατυχημάτων.
Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή δημιουργεί ένα σύμπλεγμα επαγγελματικών κινδύνων, όπως η υπεριώδης ακτινοβολία, η ατμοσφαιρική ρύπανση, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και η εξάπλωση μεταδιδόμενων νοσημάτων. Η ILO εκτιμά ότι πάνω από το 70% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού εκτίθεται πλέον σε κινδύνους που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή.
Η ισχύουσα Οδηγία 89/391/ΕΟΚ δεν περιλαμβάνει ειδικές και δεσμευτικές διατάξεις για τη θερμική καταπόνηση, γεγονός που αφήνει τους εργαζόμενους χωρίς επαρκή προστασία και μεταφέρει την ευθύνη σε αποσπασματικές εθνικές ρυθμίσεις.
Ο Κώστας Αρβανίτης, με την ερώτησή του, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναγνωρίσει το επαγγελματικό θερμικό στρες ως διαρθρωτικό κίνδυνο για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, απαιτώντας ειδική μέριμνα και δεσμευτική νομοθεσία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παράλληλα, ζητά τη θέσπιση σαφών υποχρεώσεων για τους εργοδότες και εξειδικευμένη προστασία για τις ευάλωτες ομάδες εργαζομένων.
Όπως τονίζεται, η προστασία της ανθρώπινης ζωής και υγείας στους χώρους εργασίας δεν μπορεί να βασίζεται σε συστάσεις, αλλά απαιτεί σαφές, δεσμευτικό και σύγχρονο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο.