Η τουρκική πολιτική είναι παράγοντας αστάθειας και συγκρούσεων

Στο μεγάλο παιχνίδι ανακατανομής συμφερόντων και ισχύος που εξελίσσεται στην ευρύτερη περιοχή μας, σε ένα γεωγραφικό χώρο που ξεκινά από την Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν στον Καύκασο και εκτείνεται έως τη Συρία και τη Λιβύη, με κεντρικό μέτωπο τριβών το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αναφέρθηκε ο Γιώργος Κουμουτσάκος μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.

Ο κ. Κουμουτσάκος, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, υπογράμμισε πως το κοινό χαρακτηριστικό των περιοχών που επικρατεί αυτή η ένταση, αβεβαιότητα και σύγκρουση, είναι - με βάση την ιστορία και τη γεωγραφία - ότι όλες υπήρξαν τμήματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σημείωσε πως σήμερα στο επίκεντρο αυτών των εξελίξεων βρίσκεται η Τουρκία του Ερντογάν που με νεο-oθωμανική πολιτική επιχειρεί να έχει παρουσία και επιρροή σε πρώην oθωμανικά εδάφη.

Ο κ. Κουμουτσάκος τόνισε πως η νεο-οθωμανική πολιτική εκφράζεται με τρεις πολιτικές:

α) Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που σηματοδοτεί την προσπάθεια του Ερντογάν να ασκήσει στρατηγικό έλεγχο σε τρεις θάλασσες, τη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο.

β) Τη σταθερή αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λοζάνης.

γ) Tην ενίσχυση και ενδυνάμωση της αμυντικής της βιομηχανίας, που λειτουργεί ως υποστηρικτικό επιχειρησιακό μέσο των επιδιώξεών της.

Ο κ. Κουμουτσάκος ανέφερε πως η τουρκική πολιτική είναι παράγοντας αστάθειας, έντασης και συγκρούσεων. Υπογράμμισε πως το μεγάλο παιχνίδι στη σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου είναι ταυτόχρονα ενεργειακό, γεωστρατηγικό, ιδεολογικό και πολιτισμικό. Ο κ. Κουμουτσάκος υπογράμμισε πως αυτός είναι ο βασικότερος λόγος της άμεσης ή έμμεσης εμπλοκής των μεγάλων δυνάμεων, όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και η Ε.Ε, η οποία ωστόσο δεν διαθέτει ενιαία και συνεκτική πολιτική έναντι της Τουρκίας.

Αναφερόμενος στη πολιτική και στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσει η Δύση έναντι της Τουρκίας, ο Γ. Κουμουτσάκος έκανε αναφορά στο συνδυασμό δύο πολιτικών. Την πολιτική ανάσχεσης και την πολιτική διαλόγου. Και εμφατικά σημείωσε πως αν σήμερα αναζητήσουμε σε ποια μίξη θα συνδυάζονταν οι δύο αυτές πολιτικές στις παρούσες συνθήκες, ανέφερε πως θα χρειαζόταν μια αναλογία 3 προς 2. Τρία μέρη ανάσχεσης και δύο μέρη διαλόγου. Δηλαδή, αυτό που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ και θα πρέπει να εφαρμόσει και η ΕΕ ως ενιαία πολιτική οντότητα.

Τέλος, αναφερόμενος στο πρόβλημα του μεταναστευτικού, ο Γ. Κουμουτσάκος σημείωσε πως η Ευρώπη πρέπει να κοιτάξει με προσοχή και να διαβάσει σωστά το γεωστρατηγικό χάρτη και τόνισε: Και επιτέλους να αντιληφθεί πως δυνητικά κινδυνεύει από την πρόκληση μιας «δαγκάνας» παράνομων μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη, τόσο από την Ανατολή όσο και από τα Λιβυκά παράλια στο Νότο. Υπογράμμισε πως η τουρκική παρουσία στη Λιβύη πρέπει να ανασχεθεί και τα στρατεύματα και οι μισθοφόροι της να αποχωρήσουν, διαφορετικά θα συμβεί το κακό αλλά υπαρκτό σενάριο όπου η Τουρκία θα είναι σε θέση να ελέγχει τις μεταναστευτικές ροές από δύο διαδρόμους, Ανατολικό και Δυτικό.