Οι πόλεμοι, οι ένοπλες συγκρούσεις, τα βίαια επεισόδια και οι διωγμοί αναμένεται να αναγκάσουν τουλάχιστον 4,2 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, σύμφωνα με προειδοποίηση μη κυβερνητικής οργάνωσης της Δανίας.
Η πρόβλεψη αυτή, που δεν λαμβάνει υπόψη τον τρέχοντα πόλεμο στη Μέση Ανατολή, σημαίνει ότι ο αριθμός των εκτοπισμένων θα προστεθεί στους περίπου 117,3 εκατομμύρια ανθρώπους που είναι ήδη εσωτερικά εκτοπισμένοι, όπως αναφέρει το Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες της Δανίας (DRC) στην ετήσια έκθεσή του.
Οι εκτιμήσεις του DRC βασίζονται σε δεδομένα διαθέσιμα έως τα τέλη του 2025 και, επομένως, δεν περιλαμβάνουν τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή, που «οδηγούν σε νέους εκτοπισμούς και επιδεινώνουν την ανθρωπιστική κατάσταση», σύμφωνα με τη γενική γραμματέα της ΜΚΟ, Σαρλότε Σλέντε.
Η Σλέντε επισημαίνει πως «υπάρχει οδικός χάρτης που μπορεί να απομακρύνει την περιοχή από το χείλος της αβύσσου», υπογραμμίζοντας ότι η κατάπαυση του πυρός πρέπει να γίνει μόνιμη και να επεκταθεί στον Λίβανο, όπου «ο ένας στους πέντε κατοίκους έχει εκτοπιστεί εξαναγκαστικά εξαιτίας του πολέμου» ανάμεσα στο Ισραήλ και το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά. «Οι οικογένειες στον Λίβανο και στο Ιράν πρέπει να μπορέσουν να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους ειρηνικά», προσθέτει.
Η γεωγραφία των εκτοπισμών αλλάζει
Η έκθεση του DRC σημειώνει ότι οι νέοι εξαναγκαστικοί εκτοπισμοί είναι πλέον πιο διάσπαρτοι μεταξύ πολλών χωρών, αντί να συγκεντρώνονται γύρω από μεμονωμένες μεγάλες κρίσεις, όπως συνέβαινε στο παρελθόν.
Το 2025, η Μιανμάρ και το Σουδάν αντιπροσώπευαν πάνω από το 50% της εκτιμώμενης αύξησης των εκτοπισμών, ενώ τώρα, σύμφωνα με τις τρέχουσες προβλέψεις, το ποσοστό αυτό περιορίζεται σε περίπου ένα τέταρτο του συνολικού αριθμού.
Περικοπές στη διεθνή βοήθεια
Οι περικοπές στη διεθνή βοήθεια έχουν άμεσες και σοβαρές συνέπειες για τους εσωτερικά εκτοπισμένους πληθυσμούς. Στις πέντε χώρες με τους περισσότερους εξαναγκαστικούς εκτοπισμούς το 2025 –Ουκρανία, Μιανμάρ, Νότιο Σουδάν, Νιγηρία και Μαλί– οι χρηματοδοτήσεις των ειρηνευτικών προσπαθειών μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά 23% το 2024.
Αντίθετα, στις χώρες όπου οι εκτοπισμοί μειώθηκαν –Σομαλία, Σουδάν, Αφγανιστάν, Συρία και ΛΔ Κονγκό– οι χρηματοδοτήσεις αυξήθηκαν κατά μέσο όρο κατά 15%.
Η διεθνής κοινότητα σε κρίσιμη δοκιμασία
Η γενική γραμματέας του DRC καταγγέλλει ότι «η διεθνής κοινότητα βρίσκεται μπροστά σε καταστροφική αποτυχία ως προς την προστασία των πιο ευάλωτων πληθυσμών στον κόσμο», επισημαίνοντας ότι το 2025 η βία κατά αμάχων αυξήθηκε κατά 14%.
«Για τις οικογένειες που τρέπονται σε φυγή για να σωθούν από τον πόλεμο παίρνοντας μαζί μόνο όσα ρούχα φορούν κι ό,τι μπορούν να μεταφέρουν, ελάχιστη ελπίδα υπάρχει», σημειώνει, τονίζοντας ότι το δίχτυ διεθνούς προστασίας έχει αποδυναμωθεί ενώ η ανθρωπιστική βοήθεια μειώνεται.
Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις αντιμετωπίζουν τεράστιες περικοπές στη διεθνή χρηματοδότηση, ιδιαίτερα μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025.